تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الغيبة ( فارسي ) — صفحة 256

مساهمون:

ص٢٥٦
87 - وروى من ذكر أخبار العرب أنّ لقمان بن عاد كان أطول النّاس عمرا وأنّه عاش ثلاثة آلاف سنة وخمسمائة سنة ، ويقال : إنّه عاش عمر سبعة أنسر ، وكان يأخذ فرخ النسر الذكر فيجعله في الجبل فيعيش النسر ما عاش ، فإذا مات أخذ آخر فربّاه حتّى كان آخرها لبد ، وكان أطولها عمرا ، فقيل : طال العمر على لبد وفيه يقول الأعشى .
لنفسك إذ تختار سبعة أنسر * إذا ما مضى نسر خلدت إلى نسر فعمّر حتّى خال أن نسوره * خلود وهل يبقى النفوس على الدهر وقال لأدناهن إذ حلّ ريشه * هلكت وأهلكت ابن عاد وما تدري
شرح

« لقمان بن عاد »

3 / 87 - لقمان بن عاد طولانىترين عمر را بين مردم داشته است وبه مدّت 3500 سال زندگى كرده است . گفته شده كه أو به عمر هفت عقاب زندگى كرده است به اين ترتيب كه جوجه عقاب را گرفته ودر كوه نگهدارى مىكرد تا اين‌كه عقاب پير شده ومىمرد ، بعد جوجه عقاب ديگرى مىگرفت وتربيت مىكرد [ تا هفت عدد ] تا آخرين عقاب كه نامش « لبد » بود ، وعمر لبد بيشتر از بقيه بود . لذا در اين مورد گفته مىشود : عمر فلانى به اندازه لبد بسيار طولانى شد وأعشى [ از شعراى عرب ] نيز چنين سروده است : 1 - زماني كه براي خودت هفت عقاب اختيار كردى - وهروقت عقابي مىمرد با عقاب بعدى جاودان مىشدى . 2 - تا آنجا عمر كرد كه گمان كرد عقاب‌ها جاودان هستند . آيا جان‌ها در [ گذر زمان ] روزگار هميشه باقي مىمانند ؟ 3 - وبه آخرين عقاب وقتي كه از شدت پيرى پرهايش مىريخت ، گفت : هلاك شدى وابن عاد را هم هلاك كردى ونمىدانى [ چه كردى ] .