نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 43

به آن درين آيت كه حُرِّمَتْ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةُ وَ الدَّمُ وَ لَحْمُ الْخِنْزِيرِ وَ ما أُهِلَّ لِغَيْرِ اللّهِ يعنى امروز كامل گردانيدم از براى شما دين شما را و تمام گردانيدم از براى شما نعمت خود را و راضى شدم از براى شما كه اسلام دين شما باشد . در كتب تفاسير مبين شد كه چون آيت : « يا ايها الرسول بلغ » تا آخر نازل گشت در غدير خم ، و حضرت رسالت پناه ص نص كرد حضرت امير المؤمنين ع را بامامت و همهء آنها كه با حضرت پيغمبر در آنجا حاضر بودند بيعت كردند به امير المؤمنين ع اين آيت نازل شد . و كفى بذلك شرفا . بيست و يكم از فضايل آن حضرت آنست كه حق سبحانه و تعالى اشارت كرد به آن درين آيت كه يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذا ناجَيْتُمُ الرَّسُولَ فَقَدِّمُوا بَيْنَ يَدَيْ نَجْواكُمْ صَدَقَةً يعنى اى آن كسانى كه ايمان آورديد وقتى كه خواهيد با حضرت پيغمبر ص سخن گوئيد به سرّ اول صدقه دهيد و بعد از آن سخن گوئيد . روايتست كه هر كس كه سخن داشت با حضرت رسالت پناه ص مى آمد و آن سخن را در گوش آن حضرت مى گفت خفيه تا كس ديگر نشنود و گاه بود كه حضرت پيغمبر را از بوى ايشان تشويش مى شد و از آنجا كه عالم حلم و لطف آن حضرت ص بود اظهار آن معنى نمى كرد پس اين آيت نازل شد كه هر كه با حضرت ص خواهد كه سخن سرى گويد اول به فقرا و مساكين صدقه دهد و بعد از آن سخن گويد . بيكبار ترك آن كار كردند به جهت بخل و بعد از آن هر كه سخنى داشت به آشكارا مى گفت و به سرّ نمى گفت الا حضرت امير المؤمنين ع كه سخنى داشت و خواست كه به حضرت ص گويد اول به فقرا و مساكين صدقه داد