نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 37

ابن اللّه گفتند و باتحاد و حلول قايل شدند در آن حضرت بود . و كفى به فضلا . و از اينجا كفر تسويه ظاهر شد . هفتم از فضايل آن حضرت آنست كه « حضرت پيغمبر ص فرموده در حق آن حضرت » اقضاكم على يعنى عالمترين شما به احكام دينيه على است و ظاهرست كه قضا محتاجست بمعرفت جميع انواع . پس امير المؤمنين ع اعلم باشد بر جميع امت در جميع علوم . هشتم از فضايل آن حضرت آنست كه حق سبحانه و تعالى فرموده‌وَ يُطْعِمُونَ الطَّعامَ عَلى حبُهِِّ مِسْكِيناً وَ يَتِيماً وَ أَسِيراً . إِنَّما نُطْعِمُكُمْ لوِجَهِْ اللّهِ لا نُرِيدُ مِنْكُمْ جَزاءً وَ لا شُكُوراً تا آخر آيات . يعنى [ 15 آ ] طعام مى دهند براى دوستى خدا مسكين و يتيم و اسير را و به زبان حال مى گويند كه طعام مى دهم شما را خاصه براى خدا نمى خواهم از شما جزا و نه شكر . علماى تفسير متفقند كه اين آيات در حق حضرت امير المؤمنين على ع و اهل بيت او عليهم السّلام نازل شد و سبب نزول اين آيات در كتب تفاسير و غير آن مذكورست . و كفى بذلك شرفا . نهم از فضايل آن حضرت آنست كه حضرت رسول اللّه ص فرمود كه « اول ما خلق اللّه نورى و انا و على من نور واحد » يعنى اول چيزى كه خداى تعالى آفريد نور من بود ، و من و على از يك نوريم .