نهج البلاغة ( فارسى ) — صفحة 35

عبد مناف . گفته‌اند اول زن هاشميه [ 14 آ ] كه ازو هاشمى متولد شد فاطمهء بنت اسد بود . مادر حضرت امير المؤمنين و حضرت رسالت پناه « ص بسيار او را » تكريم و تعظيم ميكرد و مادر مى خواند و چون او را وفات رسيد وصيتى كه داشت به حضرت رسالت پناه ص گفت و حضرت وصيت او را قبول فرمود . بعد از تجهيز بر وى نماز گزارد و پيراهن مبارك خود بر وى پوشاند و در قبر وى در آمد پيش از دفن . و در لحد وى اضطجاع كرد و از قبر بيرون آمد و بعد از آن فرمود تا فاطمه را دفن كردند . و چون از حضرت رسالت پناه ص ازين حال پرسيدند فرمود كه هيچكس بعد از عم من حضرت ابى طالب بر من مهربان تر و مشفق تر ازو نبود پيراهن خود بر وى پوشانيدم تا ببركت آن حق سبحانه و تعالى او را حلهاى بهشت پوشاند و در لحدش اضطجاع كردم تا ايمن باشد از عذاب و فشردن قبر . دوم از فضايل آن حضرت آنكه چون حضرت رسالت پناه ص مبعوث شد هيچ كس پيش از حضرت امير المؤمنين على ع تصديق نبوت و بعثت آن حضرت نكرد و اين فضيلت عظيم است . و بدانكه مراد از سبق آن حضرت بتصديق حضرت رسول اللّه ص در نبوت و بعثت باعتبار عالم ظاهرست اما بحسب عالم باطن نبوت و ولايت ايشان و تصديق آن از ليست بدليل آنكه حضرت رسالت پناه ص فرمود كه من پيغمبر بودم و هنوز آدم ميان آب و گل بود و حضرت امير المؤمنين ع فرمود كه با همه پيغمبران مخفى بودم و با حضرت رسول اللّه ظاهر شدم بلكه در حقيقت ايشان يكى بودند و جدايى نسبت بايشان متصور نيست بدليل آنكه حضرت پيغمبر ص فرمود : « انا و على من نور واحد »