پروردگارا ، ما شنيديم كه در قرآن روشنگر فرمودهاى : وقتى زمين فرا خوانده شد گفت : ( فرمان فرمانبردارانه آمديم ) . پس ما به زبان گفتار آن را مخاطب مىسازيم و مىخواهيم به زبان حال ما را پاسخ دهد . به رحمتت بر ما و توجّه ويژهات به ما و عبادت ما براى تو و دلبستگى ما به تو ، چنان كه قدرت پاسخ گويى به آن دادى ، او را شاهد ما قرار ده و به فضلت و بهرهها و نيكىهاى سودمندى كه به ما باز گرداندى ، ما را از شهادت هر شاهد ديگرى بىنياز گردان ؛ به رحمتت ، اى مهربانترين مهربانان .
هنگامى كه به قصد كوچ از منزل پنجم ، سوار مركب شدى ، بگو :
اللّهمّ قد تكرّر ركوبنا بين المنازل و نحن مشمولون بالفضل الكامل و محفوظون بظلّك الشّامل . اللّهمّ و قد ركبنا الآن فاجعله ركوبا مقرونا بالأمان و الحفظ الّذي يغني عن تحفّظ الإنسان و احفظ علينا جميع ما أحسنت به إلينا ، و اجعل رحمتك و هدايتك تسير بالدّلالة بين يدينا بكلّ ما نحتاج إليه من المهمّات و سعادة الحركات و السّكنات ؛ برحمتك يا أرحم الرّاحمين .
پروردگارا ، در بين منزلها چندين بار سوار و پياده شديم و فضل كاملت شامل حالمان بود و به قدرت فراگيرت نگهدارى شديم . خدايا ، باز هم سوار شديم ؛ سوارى ما را زير پوشش امنيّت و حفظى قرار ده كه به محافظت بشرى نياز نداشته باشيم و هر آن چه به ما احسان كردهاى را نگه دار و رحمت و راهنمايىات را به هر چه از مهمّات و سعادتمندى كه در حركات و سكناتمان نيازمند آنايم ، پيش روىمان قرار ده ؛ به رحمتت ، اى مهربانترين مهربانان .
هر گاه راه افتادن از پنجمين استراحتگاه را قصد كردى ، بگو :
اللّهمّ هذا آخر المسير الّذي قصدناه و قد قربنا من المنزل الّذي أردناه ؛ فاجعل لنا من الاقتدار و الأنوار و طهارة الأسرار ما نكون من أسعد السّائرين و أحمد الشّاكرين و أبلغهم ظفرا بسعادة الدّنيا و الدّين ؛ برحمتك يا أرحم الرّاحمين .
آداب سفر در فرهنگ نيايش ( الأمان من أخطار الأسفار و الأزمان ) ( فارسى ) — صفحة 354
مساهمون: السيد ابن طاووس
ص٣٥٤