نشده بود . پس فرود آمدن ما در اين منزل چهارم را هم با همان عنايتهاى گذشته و سرپرستىهاى چند برابر و كاميابىهاى پياپى ، به عهده بگير و از زبان حالمان كسى را قرار ده كه اگر غفلت ورزيديم ، تو را ستايش كند ، و اگر ما از ياد برديم ، تو را سپاس گزارد و اگر ما سهل انگارى كرديم ، تو را ثنا گويد . با بخششهاى ارزشمند و فراوانى نعمت و دور شدن نكبت و بستر عافيت و گهوارهى حمايت كافى ، اين منزل را بر ما پاكيزه گردان ؛ به رحمتت ، اى مهربانترين مهربانان .
وقتى در چهارمين منزل فرود آمدى ، به همان ترتيب كه گفتيم ، دو ركعت نماز بخوان و بگو :
اللّهمّ نزلنا متوكّلين عليك ، و مفوّضين إليك ، و إن لم تصدّق سرائرنا في إخلاص التّوكّل و التّفويض و الاستسلام ، فلسان حالنا و ضعف أعمالنا متوكّل و مفوّض و مستسلم بين يديك لفقره و ضعفه و ضرورته إليك و لسان حال رحمتك الواسعة ، و مكارمك السّابغة ، وسيلة لنا و ذريعة شافعة إليك فيما كلّ ما عرضناه أو سألناه أو نسأله أو نعرضه عليك ، فاجعلنا ممّن أغنيته بعلمك عن المقال و بكرمك عن السّؤال ؛ برحمتك يا أرحم الرّاحمين .
خدايا ، در حالى كه در اين جا فرود آمديم كه به تو توكّل كرده و كارهايمان را نيز به تو واگذاردهايم . اگر باطن ما اخلاص توكّل و تفويض ما را تصديق نكند ، زبان حال و ضعف كردار ما به خاطر نيازمندى و ناتوانى و بيچارگى ، توكّلكننده و واگذارندهى خود در پيشگاه توست و زبان حال رحمت گسترده و مكارم به هم پيوستهات وسيلهاى است براى ما و شفيعى به درگاه توست براى هر چه كه پيشتر خواسته و اظهار كردهايم يا از اين به بعد در خواست و عرضه مىكنيم . خدايا ، ما را از كسانى قرار ده كه با آگاهىات از حالشان ، نيازى به گفتار ندارند و به كرمت از در خواست بىنيازند ؛ به رحمتت ، اى مهربانترين مهربانان .
هنگام غذا خوردن در منزل چهارم بگو :
آداب سفر در فرهنگ نيايش ( الأمان من أخطار الأسفار و الأزمان ) ( فارسى ) — صفحة 344
مساهمون: السيد ابن طاووس
ص٣٤٤