در خواست دارم و به تو پناه مىبرم از شرّ آن چه براى آن بيرون شدم .
خداوندا ، از فضلت به من گشايش ده و از نعمتت بهرهمندم ساز و مرا در كار اطاعتت بگمار و به آن چه نزد توست ، مشتاقم گردان و در راه خود و بر آيين خود و پيامبرت صلّى اللَّه عليه و آله و سلم بميران . » « 1 » در خبر ديگرى ابو حمزهى ثمالى از امام باقر عليه السّلام نقل كرده است :
« هر كس در هنگام بيرون آمدن از منزل خود اين دعا را بخواند ، خداوند از كار دنيا و آخرتش ، هر آن چه را كه مايهى اندوه اوست ، از ميان بردارد :
بسم اللَّه ، حسبي اللَّه ، توكّلت على اللَّه اللّهمّ إنّي أسألك خير أموري كلّها و أعوذ بك من خزي الدّنيا و عذاب الآخرة .
به نام خدا . خدا مرا بس است . بر خدا توكّل دارم . پروردگارا ، از تو مىخواهم نيكى تمامى كارهايم را و پناه مىبرم به تو از رسوايى دنيا و رنج سراى آخرت . » « 2 » روايت است كه وقتى مسافر در درگاه خانهاش قرار گرفت ، تسبيحات حضرت زهرا عليهما السّلام را بگويد و حمد و آية الكرسى را - چنان كه در پيش گفتيم - بخواند و بگويد :
« اللّهمّ إليك وجّهت وجهي و عليك خلّفت أهلي و مالي و ما خوّلتني و قد وثقت بك فلا تخيّبني يا من لا يخيب من أراده و لا يضيع من حفظه . اللّهمّ صلّ على محمّد و آله و احفظني فيما غبت عنه و لا تكلني إلى نفسي يا أرحم الرّاحمين . اللّهمّ بلّغني ما توجّهت له و سبّب لي المراد و سخّر لي عبادك و بلادك و ارزقني زيارة نبيّك و وليّك أمير الحسن و الأئمّة من ولده و جميع أهل بيته
هامش
( 1 ) كافى 2 : 394 ؛ محاسن : 351 ؛ مكارم الأخلاق : 247 .
( 2 ) كافى 2 : 394 ؛ محاسن : 351 .