غنايم :
انبار غنايم : پس از پايان جنگ حنين ، رسول خدا ( ص ) غنايم را در جايى به نام جعرّانه « 1 » انبار كرد تا پس از فراغت از تعقيب و محاصرهء طايف ، ميان ياران خود و شمارى از بزرگان عرب ، موسوم به « مؤلفة قلوبهم » ( دلجويى شدگان ) تقسيم كند .
توزيع : غنايم مدت زيادى تقسيم نشده باقى ماند . زيرا رسول خدا ( ص ) منتظر بود بلكه هيأتى از هوازن بيايند و توبه كنند . اما پس از نزديك به يك ماه انتظار از آن هيأت خبرى نشد ، پس بناچار غنايم را تقسيم كرد . بويژه آنكه اعراب و تازه مسلمانان با اصرار تمام خواستار اين كار بودند .
پيامبر اكرم ( ص ) تقسيم غنايم را آغاز و نخست از دلجويى شوندگان شروع نمود و بيشترين عطايا را به آنها بخشيد . ابو سفيان كه خود صد شتر و چهل اوقيه نقره گرفته بود ، براى فرزندانش ، معاويه و يزيد نيز تقاضاى مال كرد و رسول خدا ( ص ) به هر كدام از آنها نيز همان اندازه عطا فرمود .
سران قبايل و افراد طمعكار ، در گرفتن اموال از يكديگر پيشى مىگرفتند . چنين شايع گرديد كه رسول خدا ( ص ) با دست و دل بازى عطا مىدهد . از اين رو مردمى كه اين كار را موجب ضايع شدن سهم خود مىدانستند ، با اصرار خواستار سهم غنيمت خود شدند .
اعراب به آن حضرت هجوم مىآوردند و مىگفتند : « اى رسول خدا ! غنايم را ميان ما تقسيم كن . » در اين هنگام پيامبر ( ص ) كنار شترى مىايستاد و از موى كوهان آن مقدارى كند و ميان دو انگشت خويش قرار داد و آن را بلند كرد و گفت : « اى مردم به خدا قسم كه از غنايم شما و از اين پارهء كرك ، جز خمس حقى ندارم و خمس هم ( در واقع ) به شما بر مىگردد ! »
دلجويى شوندگان از اين غنايم بيشترين سهم را داشتند . اما مسلمانان نخستين از مهاجران و انصار سهم قابل ملاحظهاى نبردند .
بازگردانيدن اسيران : پس از تقسيم غنايم ، هيأتى از مسلمان شدههاى هوازن نزد
هامش
( 1 ) - جعرانه : جايى است ميان مكه و طايف و به مكه نزديكتر است . ر . ك . معجم البلدان : ج 3 ، ص 109 .