در اين هنگام ، به عمويش - كه صدايى رسا داشت - فرمان داد ندا دهد : « اى گروه انصار ! اى بيعت كنندگان روز حديبيه ! . » . . . عباس اين فرياد را تكرار كرد ، بطورى كه پژواك آن در سرتا سر دره پيچيد .
مهاجران و انصار با شنيدن صداى عباس ، كوشيدند تا خود را به او برسانند . بيشتر آنها زره را از تن در آوردند ، شترها را رها كردند و تنها با يك شمشير و سپر با شتاب هر چه ممكن ، سوى منشاء صدا به راه افتادند .
حدود صد نفر پيرامون رسول خدا ( ص ) گرد آمدند و فرياد مىزدند : « لبيك . »
رسول خدا ( ص ) به كمك اين گروه با مشركان به جنگ پرداخت . اين گروه كوچك آنقدر در مواضع خود پايدارى كرد كه از شدت تهاجم مشركان فروكش كرد .
آفتاب بالا آمده بود و مشركان مواضع خود را در بلندىهاى قلههاى مشرف بر درهء حنين ترك گفته بودند . سپاه شرك با پايدارى سرسختانهء مسلمانان زيانهاى سنگينى ديد ، روحياتشان خرد شد و راه بازگشت را در پيش گرفتند . روشن است كه اگر پايدارى آن گروه اندك مسلمانان نبود و با مشركان درگير نشده بودند زيانهاى مسلمانان در اين نبرد بسيار زياد مىبود .
شمار مسلمانان پايدار رو به فزونى نهاد و پاتك عليه مشركان آغاز گرديد . هوازن و ثقيف كه مقاومت را بى فايده مىدانستند و ياراى مقابله با تهاجم مسلمانان را در خود نمىديدند ، از ميدان نبرد عقب نشينى كردند . اموال و زن و فرزندشان را باقى گذاشتند كه همه به غنيمت مسلمانان در آمد . از آنجا كه مشركان براى حمايت از نيروهاى خود عقبدار در نظر نگرفته بودند ، عقب نشينى آنان به شكست منجر گرديد .
تعقيب : بيشتر ثقيف در حالى كه مالك بن عوف نيز همراه ايشان بود ، به طايف عقب نشينى كردند ؛ و هوازن و ديگر قبايل به اوطاس و نخله عقب نشستند .
مسلمانان به تعقيب سپاه شرك پرداختند . رسول خدا ( ص ) اعلام كرد هر كس مشركى را بكشد ، اموالش از آن خود اوست . مسلمانان به اوطاس رسيدند و در آنجا زيانهاى جانى سنگينى به هوازن وارد ساختند . آنان همچنين خود را به نخله رساندند و به فراريان زيانهاى فراوانى وارد آوردند . بسيارى از مشركان نيز تن به اسارت دادند . تازه
الرسول القائد (شيوه فرماندهى پيامبر ص) (فارسى) — صفحة 311
مساهمون: محمود شيت خطاب الموصلي
ص٣١١