آوازهء قدرتشان به گوش قريش برسد و آنان را در تبليغ دينشان آزاد بگذارند .
مشركان :
الف - حمايت از كاروان تجارىاى كه از شام مىآمد .
ب - پس از فرار كاروان ، قريش دربارهء جنگ با مسلمانان يا بازگشت به مكه با هم به مشورت پرداختند . گروهى از آنان معتقد بودند كه بايد انتقام خون عمرو بن حضرمى را گرفت ، به قدرت مسلمانان پايان داد ، قدرت و شوكت قريش را به اعراب ثابت كرد و جلو تهديد امنيت راه مكه - شام را گرفت . از اين رو بر جنگ پاى فشردند و سرانجام ديدگاهشان را به ديگران قبولاندند .
پيش از نبرد :
مسلمانان :
الف - ابوسفيان در اوايل پاييز سال دوم هجرى در رأس يك كاروان بزرگ به سوى شام بيرون آمد . مسلمانان هنگام رفتن كاروان به شام ، در غزوهء عشيره قصد تعرّض به آن را داشتند كه از چنگشان گريخت .
مسلمانان مترصّد بازگشت كاروان از شام بودند و رسول خدا ( ص ) ، طلحة بن عبيد الله و سعيد بن زيد را فرستاد تا مراقب رسيدنش باشند . آن دو به جايى به نام حوراء « 1 » بر سر راه تجارى مكه - شام رسيدند و در آنجا درنگ كردند . همين كه كاروان از كنار آنها گذشت ، با سرعت به مدينه رفتند تا خبرش را به رسول خدا ( ص ) گزارش دهند .
رسول خدا ( ص ) مسلمانان را براى حركت فراخواند و به آنها فرمود : « هان اى مردم ! اين كاروان قريش است به سويش بيرون رويد ، باشد كه خداوند آن را غنيمت شما گرداند . »
برخى از مردم بسرعت حركت كردند و عدهء ديگرى كه فكر مىكردند كه درگيرى جدّىاى روى نخواهد داد ، از رفتن خوددارى ورزيدند ؛ و گمان مىكردند كه مثل سريهها و غزوههاى پيشين كار به يك درگيرى كوچك محدود خواهد بود . گروه ديگرى كه هنوز
هامش
( 1 ) - حوراء : يكى از استانهاى پيشين مصر در حدود مرزهاى حجاز ، در كنار درياى سرخ و آن لنگرگاه كشتىهاى مصرى عازم مدينه است . ر . ك . معجم البلدان ، ج 3 ، ص 359 .