در حالى كه اين نوع تأمين به وسايل نقليه سريع نياز داشت ، چنين امكانى در اختيار سپاه اسلام نبود و به جاى وسايل نقليه ، سربازان آموزش ديده براى حركت سريع ، خود همه ملزوماتشان را همراه مىبردند .
17 - 1 . تداركات و پشتيبانى در جنگ دژها
بسيار اتفاق مىافتاد كه دشمنان به دژها پناه مىبردند و آزوقه مورد نياز خود را براى مدتى طولانى انبار مىكردند . همچنين پايگاههاى تداركاتى را بر طبق مناطق دفاعى تقسيم مىكردند كه اغلب از سه منطقه تشكيل مىشد و در هر كدام نيازهاى ضرورى را ذخيره مىكردند . اما سپاه اسلام از درون دژها نمىجنگيد ، بلكه دژها را بهطور جبههاى مورد هجوم قرار مىداد و براى مدتى طولانى محاصره مىكرد . در چنين شرايطى از امكانات موجود محلى يا غنائم استفاده مىكرد .
18 - 1 . دشواريهاى تداركات و پشتيبانى
سپاه اسلام براى تأمين تداركاتش دشواريهاى زيادى داشت ، زيرا وسايل نقليه آنها اندك بود ، به طورى كه چند رزمنده يك شتر داشتند كه به نوبت سوار شده ، آب و توشهشان را با آن حمل مىكردند .
غذا ناكافى بود ، و بسيار اتفاق مىافتاد كه سربازان بويژه در روزهاى پايانى جنگها احساس گرسنگى مىكردند و ناچار از گوشت شكار و برخى از گياهان و نباتات تغذيه مىنمودند .
همچنين كمى آب و كمياب بودن آن موجب تشنگى سربازان بويژه در فصل گرما مىشد .
سپاهيان اسلام اسلحه و تجهيزات جنگى اندكى داشتند و به دليل نداشتن امكان خريد ، دستيابى به آنها برايشان دشوار بود .
لباس رزمندگان براى رويارويى با دشمنان و اوضاع و احوال جوى صحرا متناسب نبود .
بسيارى از آنان برهنه و بدون زره با دشمن رو به رو مىشدند ، چنان كه عدهاى از آنها وسيلهاى براى سوارى نداشتند .
اما در بارهء اوضاع بد جوى بايد گفت كه هواى صحرا گرم و خشك و پر از گرد و غبار بود كه بر توان رزمى تأثير مىگذاشت ، زيرا سربازان در معرض تابش خورشيد قرار مىگرفتند و تجهيزاتشان پر از گرد و غبار مىشد .