تخطي إلى المحتوى الرئيسي

آيين نبرد در عصر پيامبر ( ص ) ( فارسي ) — صفحة 148

مساهمون:

ص١٤٨
12 . گردآورى غنائم و پايبندى به سيستم توزيع آنها . 13 . جست و جوى آبهاى مناسب و بهداشتى . 14 . دفن كشتگان و اصول اين كار . اين امور موجب افزايش توان رزمى سپاه اسلام مىگرديد و آن را چنان نيرومند مىساخت كه براى نبرد با هر دشمنى ، با آمادگى و تجهيز كامل و پافشارى تمام حضور مىيافت .

2 . ادارهء غنائم

اين اداره گردآورى ، ساماندهى و توزيع غنائم را برعهده داشت .

1 - 2 . تعريف غنيمت

غنيمت مالى است كه از اهل جنگ به زور و با شيوهء قهرآميز گرفته مىشود . نخستين غنيمتى كه در اسلام گرفته شد ، در سال تشريع جنگ يعنى سال دوم هجرت نبوى بود . در اين سال پيامبر خدا ( ص ) عبداللّه بن جحش را در رأس هشت رزمنده اعزام كرد و ضمن سپردن نامه‌اى به آنها فرمود كه پس از دو روز طى مسافت آن را بگشايند و به مفادش عمل كنند - اين از باب حفظ اسرار نظامى بود - سريه طبق فرمان حركت كرد . پس از گشودن نامه معلوم شد كه براى زير نظر گرفتن كاروان قريش بايد به سوى نخله حركت كنند . مسلمانان نيز چنين كردند و ضمن غافلگير كردن كاروان ، همه‌اش را به غنيمت گرفتند .

2 - 2 . راههاى استفاده از غنائم در دارالحرب

پس از استيلاى بر غنائم ، همهء غنائم‌برندگان اعم از توانگر و تهيدست اجازه داشتند براى رفع نيازشان از خوراكيها و آشاميدنيها ، و هيزم و علوفه غنيمتى استفاده كنند ، زيرا ملزم كردن توانگر به حمل غذا و علوفه از دارالاسلام به دارالحرب ، در مدت رفت و آمد ، آنها را بشدت به زحمت مىافكند . بنابراين در چنان شرايطى ، نياز ، عمومى است و اختصاص به تهيدستان ندارد .

3 - 2 . قانون تقسيم غنائم

رسول خدا ( ص ) براى سر و سامان دادن به غنائم امر مىفرمود كه آنها را در مكانى مناسب گرد