407 - - 11 . آن كه چاپلوسىاش فراوان است ، خوشحالىاش فهميده نشود .
408 - - 12 . كم سپاس گزاردن ، رغبت به نيكى كردن را مىكاهد .
409 - - 13 . كسى كه مشورت مىكند ، به گاه صواب ستايشگر را و به گاه خطا پذيرشگر عذر را از دست نمىدهد .
410 - - 14 . يونس بن بكير مىگويد : حج گزاردم و امام ابوالحسن ، موسى بن جعفر عليهما السلام را ملاقات كردم و به ايشان گفتم : من نزد سلطان بهرهاى يافتهام و صلاح كار خود و او را در دست دارم و به من در برخى كارها نياز دارد و مرا در پى آنها مىفرستد .
امام به من فرمود : چون ديدى چارهجويىات به رضايت سلطان و نارضايى مردم مىانجامد ، اين را بهرهمندى خود مشمار كه سلطان از تو خشنود باشد و مردم با تو دشمن باشند كه نارضايى مردم نتايج تلخى در پى دارد . اگر سلطان ( بخواهد ) به خاطر آن به تو عطايى كند ، همين كه تو را ستود ، از يادش برود و تو را با جنايتت ( بر مردم ) وانهد ، پس رضايت او نارضايتى و خشم مىگردد و رنج تو به خاطر او ، گريبانگيرت مىشود .
411 - - 15 . آن كه واعظى از درون جان خود نداشته باشد ، دشمنش - يعنى شيطان - بر او تسلّط مىيابد .
412 - - 16 . هركس به برادرش بدى كند ، نخست به خود كرده است .
413 - - 17 . آراى پادشاهان ( عاقل ) را ردّ مكنيد كه با آبادانى زمين و سلامتى بدنها همراه است .
414 - - 18 . هر كه را نادارى اندوهگين كند ، توانگرى سرمستش سازد .
نزهة الناظر وتنبيه الخاطر ( چشم تماشا ) ( فارسى ) — صفحة 193
مساهمون: الحلواني
ص١٩٣