آموخت . در لغت براعت يافت . حافظ و شاعر بود . در ايام فتنه از قرطبه بيرون آمد و وارد مراكش شد . در آنجا به تحصيل زبان و ادب عرب پرداخت . او را شرحى است مشهور بر « جمل الزجاجى » و سرودههايى در غزل و زهد . در مراكش به سال 567 ه درگذشت . « 33 »
( * * * ) محمد بن احمد بن محرز بن عبد اللّه بن اميه از بطليوس . در اشبيليه زيستن گرفت . به المنتانجشى شهرت داشت ، منسوب به دژ منتانجش . به قراآت و فقه و حديث توجه خاص داشت . علوم عربيت را در نزد ابو عبد اللّه بن ابّى العافيه و ابو بكر بن القبطورنه فراگرفت . جمعى از او علم آموختند ، چون ابن خير و ابو بكر بن ابى زمنين و ابو الخطاب بن واجب . در اواخر سال 569 ه وفات كرد . تولدش در سال 479 ه سال نبرد زلاقه بوده است . « 34 »
( * * * ) محمد بن خير بن عمر بن خليفة الاموى ، از موالى ابراهيم بن محمد بن يغمور اللمتونى ، از اشبيليه بود . در اشبيليه و قرطبه و المريه درس خواند . به علم قراآت و حديث و فقه رغبت خاص داشت . از جمعى از اقطاب زمان خود چون ابو مروان الباجى و ابو بكر بن العربى و ابو اسحاق بن حبيش و ابو القاسم بن بقى و ابن مغيث و ابن ابى الخصال و ابو الفضل عياض علم آموخت .
در لغت و نحو سرآمد شد . در اواخر عمر عهدهدار اقامهء نماز در مسجد جامع قرطبه گرديد . در ماه ربيع الاول سال 575 ه در آنجا درگذشت . تولدش در سال 502 ه بود . « 35 »
( * * * ) محمد بن عبد اللّه بن احمد بن نصر بن سالم الخشنى ، از رنده بود . در مالقه سكونت گزيد و در آنجا و در قرطبه درس خواند . در قراآت و لغت و نحو براعت يافت .
عمر خود را در تعليم قرآن و عربيت بهسرآورد . محدثى بزرگ بود . بسيارى از او علم
هامش
( 33 ) . التكمله شماره 1395 .
( 34 ) . التكمله شماره 1400 .
( 35 ) . التكملة شماره 1424 .