فصل پنجم امير تاشفين بن على و جنگها و اعمال او در شبه جزيره اندلس
1
از آنچه پيش از اين در اخبار واليان اندلس و اقاليم آن آورديم روشن شد كه دولت مرابطين در اندلس متكى به عصبيتهاى قبيلگى و عشيرهاى بود . اين فرمانروايان بلاد همه از فرزندان و دامادان و خويشاوندان امير المسلمين بودند . اينان سردارى لشكرهاى مرابطين را نيز برعهده داشتند و فرزند امير المسلمين سمت فرماندهى كل داشت . اين قاعده از آغاز همچنان برجاى بود . مثلا امير سير بن ابى بكر لمتونى سردار سپاه مرابطين و متولى امور اندلس در عهد يوسف بن تاشفين بود .
سپس ابو طاهر تميم پسر يوسف پس از مرگ پدر و به هنگام امارت برادرش على بن يوسف فرماندهى كل يافت و اداره امور اندلس را برعهده گرفت . مركز فرماندهى او شهر غرناطه بود . ابو طاهر تميم چند سال در منصب خود باقى ماند و لشكرهاى مرابطين را از واقعهء اقليش در سال 501 ه / 1108 م تا سقوط سرقسطه در سال 512 ه / 1118 م و نبرد كتنده در سال 514 ه / 1120 م زير فرمان داشت . در سال 516 ه / 1122 م امير تميم علاوه بر امارت غرناطه امارت اشبيليه را نيز بر عهده گرفت و در سال بعد ، از امارت اشبيليه برداشته شد و ابو بكر على بن يوسف به امارت اشبيليه منصوب گرديد . امير تميم از آن پس همچنان والى غرناطه بود و متولى همهء امور اندلس ، تا در سال 520 ه / 1126 م وفات كرد .