درخور ذكر است كه قاضى ابو الوليد بن رشد ، هنگامى كه پس از جنگ آلفونسوى محارب و همدلى مسيحيان معاهد با او ، از اندلس به آن سوى آب رفت ، قصدش آن بود كه علاوه بر وادار كردن امير المسلمين على بن يوسف به تبعيد مسيحيان معاهد ، از او بخواهد كه برادر خود تميم را از امارت اندلس عزل كند و ديگرى را به جاى او فرستد . « 1 » ولى دست مرگ تميم را برگرفت . پس از مرگ تميم امير المسلمين على بن يوسف به امور اندلس توجه بيشترى كرد و پسر خود تاشفين بن على را به آنجا فرستاد . تاشفين با پنج هزار سوار مرابطى به اندلس آمد و پس از اندك زمانى غزوات خويش در اراضى قشتاله از سرگرفت .
در اينكه تاشفين از چه زمانى امور اندلس را برعهده گرفت روايات مختلف است . روايتى هست حاكى از اينكه پس از عزل عمش تميم در سال 520 ه پدر ، او را به اندلس فرستاد « 2 » و بنابه روايت ديگر سال 522 ه يا 523 ه بود . « 3 » و روايت سوم سال 526 ه را تعيين مىكند . « 4 »
اما از اقوال صاحب البيان المغرب در باب غزوات تاشفين بن على كه روايات مسيحى هم آن را تأييد مىكند ، برمىآيد كه از سال 522 ه تاشفين در اندلس بوده است و او در همين سال با قشتاليان در نزديكى قلعهء رباح برخورد داشته است . « 5 » اين روايت را ابن القطان در بيان حوادث سال 522 تأييد مىكند ولى گويد كه على بن يوسف ، پسر خود امير ابو بكر را از ولايت اشبيليه عزل كرد و او را بند برنهاده به صحرا تبعيد كرد ، زيرا به بيعت با برادر خود تاشفين و رياست او در ادارهء امور اندلس رضا نمىداد . على بن يوسف امارت اشبيليه را پس از او به اجداى والى قرطبه داد . « 6 » ابن عذارى واقعه عزل امير ابو بكر را تأييد مىكند ولى از بند برنهادن و تبعيد او به صحرا سخن نمىگويد و مىگويد آن كس كه پس از امير ابو بكر
هامش
( 1 ) . الحلل الموشيه ، ص 107 .
( 2 ) . ابن ابى زرع ، روض القرطاس ، ص 106
( 3 ) . ابن الخطيب ، الاحاطه ( القاهره 1956 ) ج 1 / ص 454 ، 457 .
( 4 ) . ابن خلدون ، العبر ، ج 6 / ص 186 .
( 5 ) . ابن عذارى ، البيان المغرب ، نسخهء ياد شده ، ص 90 .
( 6 ) . ابن القطان . نظم الجمان ، نسخهء ياد شده .