بود . مسلمانان از آن پس در تمام آن نواحى پراكنده شدند و به مارسيليا حمله كردند و كليسايش را ويران نمودند . سپس به اكس رفتند و زنانش را اسير كرده به عقد خود درآوردند تا نسلشان افزون گردد و به فرزندان خود تقويت شوند . بسيارى از مسيحيان ماجراجو كه ساكنان آن حوالى بودند به ايشان پيوستند . سروران و توانگران از قلعهها و كاخهاى خود مهاجرت كردند و از بيم قتل و اسارت به درون مملكت پناه بردند .
مسلمانان راههاى آلپ به ايتاليا را بستند . هر سال از اين راهها هزاران تن زائر به قصد رم مىگذشتند . مسلمانان از ايشان باج مىگرفتند و اجازه مىدادند از گذرگاه عبور كنند .
3
مسلمانان براى پيشروى به مركز اروپا گامى ديگر برداشتند و جنگجويان خود را به پيمون و مونفراتو گسيل نمودند . روايات كليسا معاصر با آن وقايع ، حاكى از اين هستند كه مسلمانان در اوايل قرن دهم به ليگوريا بر ساحل خليج جنوا رسيدند . لوتبراند از نويسندگان آن عصر مىگويد كه عرب در سال 906 م به شهر آكى از اعمال مونفراتو كه به سبب حمامهايش شهرت داشت حمله كردند . سپس بار ديگر در سال 935 م به سردارى مردى به نام ساگيتوس به آكى حمله كردند ، ولى شكست خوردند و جمعشان پراكنده شد . در اين هنگام جمع كثيرى از دريانوردان افريقى در ساحل جنوا پهلو گرفتند و بسيارى از مردمش را كشتند و خيل عظيمى از زن و كودك را اسير نمودند .
در سال 939 م مسلمانان در منطقهء واليه در جنوب سويس به غزا رفتند و دير مشهور اجون را تاراج كردند و در همان وقت در منطقهء تارانتيز از اعمال ساوواى وسطى به نبرد پرداختند . سپس منطقهء واليه را به عنوان پايگاهى براى اراضى مجاور در سويس و ايتاليا برگزيدند و از آنجا به مركز سويس و سپس به جريزون در مشرق سويس حمله آوردند و دير ديزنتى مشهورترين و غنىترين ديرهاى سويس را تاراج كردند و آنگاه ديگر ديرها و كليساهاى توانگر را غارت نمودند . در بعضى ديگر از روايات آمده است كه مسلمانان در غزوات خود به درياچهء ژنو رسيدند و از دشتهاى ژورا