بطليوس نمود . مردم بطليوس بيمناك شدند و او را با پرداخت اموال و زر و زيور زنان خويش خشنود كردند . مسيحيان از رود دويره گذشتند و با غنايم و اسيران بسيار بىآنكه كسى در راه متعرض آنان گردد به ديار خويش روى نهادند .
اين منطقهاى كه مسيحيان در آنجا به جنگ رفته بودند منطقهء مارده بود و از مناطق پرآشوب . ولى عبد الرحمان نمىخواست كسانى را كه در خاك كشور اسلامى دست به آشوب و شورش زدهاند رها كرده به بلاد مسيحيان پردازد . پس در آغاز سال 304 ه / 916 م عبد الرحمان وزير و سردار سپاه خود احمد بن ابى عبده را با لشكرى سترك به غزاى مملكت ليون فرستاد و با مسيحيان نبرد آغاز كرد و در چند جنگ آنان را منهزم ساخت و پس از كشتار و تاراج بسيار با اسيران و غنايم بزرگ بازگرديد « 14 » .
در سال بعد اردونيوى دوم مىخواست انتقام اين شكست را بستاند . پس در منطقهء طلبيره « 15 » دست به تعرض زد . و شهرها را بسوخت و مزارع را نابود كرد . مسلمانان از اين مصيبت به فغان آمدند و نزد امير خود به شكايت رفتند و خواستد تا اين بلا از سر ايشان دفع كند .
عبد الرحمان سردار خود احمد بن ابى عبده را بار ديگر با لشكرى بزرگ به اراضى مسيحيان گسيل نمود . مسلمانان به دژ شنت اشتبن بر ساحل رود تاجه استقرار يافتند .
شنت اشتبن را قاشترومورش « 16 » نيز مىگويند . از استوارترين دژهاى آن حوالى است .
برگرد آن باروهاى استوار است . اگر اردونيو با لشكرى عظيم از مسيحيان به دفاع از آن نيامده بود به دست مسلمانان مىافتاد . لشكر اسلامى باوجود شمار بسيار افرادش از نظم و انضباط برخوردار نبود . افراد عادى سپاه بربرها و مزدورها بودند كه نهچندان علاقهاى به حكومت داشتند و نه از دلاورى بهره . اينان بيشتر براى گردآورى غنايم به ميدان جنگ مىرفتند . ازاينرو چون اردوينو با لشكر خود فرارسيد شمار كثيرى از ايشان بازگشتند يا پاى به گريز نهادند . سردار شجاعشان كه مرگ را برگريز ترجيح مىنهاد با جماعتى از سربازان و فرماندهان دلير جنگ را پاى فشردند تا همهجان باختند .
جمعى از اكابر فقها و مجاهدين نيز كشته شدند . اين هزيمت يكى از هزيمتهاى عجيب و
هامش
( 14 ) . ابن عذارى ، البيان المغرب ، ج 2 / ص 176 .
( 15 ) . به اسپانيايىarevalaT .اين شهر در كنار رود تاجه و در غرب طليطله واقع شده .
( 16 ) .nabetsE naSياsoroM ortsaC