به سردارى عبد اللّه بن كليب و محمد بن رستم به اشبيليه فرستاد . آنگاه حاجب خود عيسى بن شهيد را سركردهء قواى قرطبه ساخت و مسلمانان از هرسو براى جهاد و راندن دشمن روى آوردند . فرماندهى نيروهاى متحد را نصر الخصى برعهده داشت .
چند كشتى ديگر به يارى نورمانها آمد و ميان دو گروه نبرد درگرفت . نخست چند جنگ محلى بود كه در آنها پيروزى با دشمن بود . در روز بيست و پنجم ماه صفر سال 230 ه ميان مسلمانان و وايكينگها در حوالى روستاى طلياطه نبرد سختى درگرفت .
سركردهء لشكر اسلام محمد بن رستم بود . نورمانها پس از قتالى فجيع به هزيمت شدند و حدود هزار تن كشته و بيش از چهار صد تن اسير گرديدند . سى كشتى آنها در آتش بسوخت . سردارشان نيز در شمار كشتگان بود . نورمانها به كشتيهاى خود بازگشتند و در آنجا تحصن جستند . مسلمانان نيز اسيرانشان را در برابر چشمانشان كشتند يا بر شاخههاى درخت دار زدند . كشتيهاى مهاجمان راه جنوب در پيش گرفتند و مسلمانان تعقيبشان مىكردند و با پرداخت انواع متاعها اسيران خود را آزاد مىساختند . نورمانها تا از مسلمانان انتقام بگيرند شهرهاى لبله و باجه را تاراج كردند و بار ديگر به اشبونه رسيدند و از آنجا با باقى كشتيهايشان آبهاى اندلس را ترك كردند . پيش از آنكه بروند چند هفتهاى در حدود اشبونه درنگ كردند و وحشتها آفريدند .
نبرد نورمانها از آن هنگام كه به اشبيليه وارد شدند تا آن روز كه به كلى گريختند و رفتند چهل و دو روز مدت گرفت . مسلمانان در آن روزها رنج فراوان ديدند و سراسر اندلس به لرزه درآمد . چون خطر رفع شد عبد الرحمان بن الحكمنامه به اطراف نوشت و پيروزى خود را بر سپاه مهاجم اعلام نمود . مخصوصا نامههايى با سرهاى رؤساى بزرگ نورمان براى امراى آن سوى آب يعنى بلاد مغرب فرستاد . امير عبد الرحمان سردار پيروز جنگ خود نصر الخصى را نيك بنواخت و جوايز وصلات كرامند داد « 18 » .
هامش
( 18 ) . رجوع كنيد به ابن عذارى ، البيان المغرب ، ج 2 / ص 89 و 90 . نهايت الارب ، بخش مخصوص به تاريخ اندلس . و دوزى روايت آن را نقل كرده است893 - 733 . p . II , sehcrehceR .ابن القوطيه ، ص 63 - 67 . الكامل ، ج 7 / ص 7 . العبر ، ج 4 / ص 129 و در مخطوط ابن حيان به نقل از محمد بن احمد الرازى و برادرش عيسى و معاوبة بن هشام الشبينسى به تفصيل سخن رفته است .