[
كلمهء 98 ] تقسيمى از امام صادق عليه السلام
دانشخواهان ، سه دستهاند ؛ پس تو آنان را با شخصيتها و ويژگىهاشان بشناس : دستهاى كه به دنبال دانش براساس توهّم و جهل برمىخيزند و به مجادله مىانديشند و دستهاى ديگر خواهان دانش براى گردنكشى و فريب مردماند و دسته سوم تنها براى فهميدن و خردورزى به فراگيرى دانش مىروند .
امّا جوياى دانش براى جهالت و مجادله ، همواره به دنبال گفتوگو در مجالس بزرگان و مذاكره علمى است ، پس به گونهء دانشيان جامهء خشوع پوشيده و از پارسايى تهى گشته است . خداوند بينى چنين شخصى را خُرد كند و نَفَس او را بِبُرّد و گردنش را بشكند .
و امّا جوياى دانش براى گردنكشى و فريب ، هميشه اهل خيانت و چاپلوسى است و بر همانندان خود برترى مىفروشد و در برابر ثروتمندان دونمايه به تواضع برمىخيزد و از شيرينىهاى آنان مىخورد و دين خود را تباه مىسازد ؛ بنابراين خداوند ، دانش و خبر او را كور و نابود مىكند و اثرش را از ميان عالمان برمىدارد .
امّا آن جوياى علم كه به دنبال فهميدن و خرد ورزيدن است همواره به دنبال دانش مىرود و هميشه داراى غم و حزن و بيدارى است ، در جامهء عبادت آماده و در تاريكى شب براى عبادت برمىخيزد . او اهل عمل است ، در حال ترسْ دعا مىكند و در عين لرزيدن و خائف بودن هميشه به دنبال اصلاح خود است ، اهل زمانه را به خوبى مىشناسد . از نزديكترين يارانش در وحشت است . خداوند توان او را بيشتر و اعضايش را استوارتر مىگرداند و روز قيامت او را در امان خود مىگيرد . آنان در قيامت در امنيّت به سر مىبرند و اهل هدايتند .