مورّخين مىنويسند : عبد اللّه بن على ( ع ) كه به شهادت رسيد حضرت عبّاس ، عثمان را خواست و گفت : به سوى ميدان بشتاب - چنان كه به عبد اللّه گفت - عثمان بن على به ميدان تاخت ، شمشير مىزد و رجز مىخواند ، خولى بن يزيد أصبحى تيرى به سوى او رها كرد كه سخت او را مجروح نمود و ضعف بر او مستولى گشت به پهلو به زمين افتاد ، مردى از قبيله بنى أبان بن دارم آمد و او را شهيد كرد و سر مباركش را از بدن شريف جدا ساخت .
* * *
6 - جعفر بن على بن أبي طالب ( ع )
: جعفر دو سال پس از برادرش عثمان به دنيا آمد ، مادرش فاطمه أمّ البنين ( ع ) است دوران زندگى را به مدّت 2 سال با پدرش على ( ع ) و 12 سال با برادرش امام حسن ( ع ) و 21 سال با برادرش امام حسين ( ع ) سپرى نمود پس در حادثه كربلا سنّ شريف او 21 سال تمام بوده است روايت شده است امير المؤمنين ( ع ) به واسطه علاقه و محبّتى كه به برادرش جعفر داشت ، او را هم جعفر ناميد .
مورّخان نوشتهاند : « وقتى كه عبد اللّه و عثمان برادران مادر و پدرى او به شهادت رسيدند ، امام حسين ( ع ) جعفر را خواست و گفت به كارزار بشتاب تا ترا مانند دو برادرم شهيد ببينم و شهادت ترا نيز مانند شهادت دو برادر ديگرم به حساب خدا بگذارم زيرا شما فرزندى نداريد ، جعفر به ميدان شتافت و به دشمن حمله آغاز نمود شمشير مىزد و رجز مىخواند .
ابو الفرج گويد : خولى بن يزيد اصبحى به او حمله كرد و او را به شهادت رساند ولى ابو مخنف از مقتلنگاران نخستين اعتقاد دارد كه « هانى بن ثبيت » همان قاتل برادرش به او حمله كرد و او را نيز به شهادت رساند .
* * *
7 - ابو بكر بن على بن أبي طالب ( ع )
: ابو بكر نامش محمد اصغر يا عبد اللّه مىباشد ، مادرش ليلا دختر مسعود بن خالد بن
هامش
دخترم به عثمان بن مظعون كه از گذشتگان صالح ماست بپيوند ( روحش شاد بادا ) .