4 - نوشيدن شراب ناب بدون آب كه خلط را برانگيزد و به حركت درمىآورد .
كمتر اتفاق افتد كه ذات الريه جاى خود را به ذات الجنب بدهد ، اما عكسش زياد رخ مىدهد . و باوجود اين كم و بيشى باز ممكن است كه ذات الريه ، ذات الجنب شود كه در اين حالت نفستنگى تا اندازهاى سبك مىشود .
تأثير فصل و هوا در پيدايش ذات الجنب :
اكثرا بيمارى ذات الجنب در پاييز و زمستان فراوان است و بهويژه كه آن پاييز و زمستان به دنبال بهارى زمستانى آمده باشند .
در بهار زمستانى نيز زياد روىآور است .
هنگام وزيدن باد شمال - كه باد شمالى مادهء ناباب و ريختنى را افزايش بخشد يا ماده را از حركت بازمىدارد و بند آورد - پهلودرد ، به درد آمدن دندهها زياد مىشود و بهويژه اگر باد شمالى به دنبال باد جنوبى وزيدن آغاز كرده باشد .
در تابستان و در هنگام وزيدن باد جنوب ، بيمارى ذات الجنب بسيار كم است ، اما اگر تابستان جنوبى و پربارش باشد ، ذات الجنب فراوان است .
در پاييز پربارش نيز همچون تابستان پربارش ذات الجنب زياد است .
اكثرا در آخر فصل پاييز كسانى كه صفرا دارند به ذات الجنب مبتلا مىشوند .
علاوه بر آنچه گفتيم ، ذات الجنب روىهمرفته در هواى جنوبى ، در محيط زيست جنوبى در حين وزيدن بادهاى جنوبى ، كم است .
زنانى كه عادت ماهانه دارند زمانى كه حيضشان جارى است كمتر به ذات الجنب مبتلا مىشوند . زيرا مزاج مايل به رطوبتى دارند و مزاج مرارى ندارند .
اگر زن باردار به ذات الجنب مبتلا گردد ، هلاك مىشود .
سالخوردگان كمتر به ذات الجنب مبتلا مىشوند ، اما اگر مبتلا شدند مىميرند ، زيرا نيروى بدنى آنها - كه كاهش يافته است - ناى آن را ندارد كه مادهء تحليل رفتهء ورم را از راه دهان برآرد و ورم را پاكسازى كند .
گاهى رخ مىدهد كه ذات الجنب را اشتباها ذات الكبد مىدانند كه بايد فرق اين دو حالت را بدانى !
هرگاه از اثر ورم كبد آويزهها ( معاليق ) كشيدگى يافتند ، كشيدگى به حجاب و غشاء مىرسد و درد احساس مىشود و به نفستنگى مىانجامد .
گاهى ممكن است ذات الجنب را سرسام بدانند .
بيمارى ذات الجنب در حالتهاى زير بيمار را مىكشد :
1 - اگر روىآورهاى بيمارى بيشتر از متوقع باشد .
2 - گاهى كه به خفگى مىانجامد و بيمار خفه مىشود .
3 - هرگاه ذات الجنب به ذات الريه ، سل ، غش كردن و غيره - كه ذكرشان آمده است - منتهى