گفتار دوم صدا
فصل اوّل پيدايش صدا و آسيبهاى آن
به وجود آورندهء صدا ، ماهيچههايى هستند كه در حنجره جاى دارند ، اين ماهيچهها در اندازهء معين و بايسته باز مىشوند و صدا را بيرون مىدهند و صدا را مىكوبند .
پس ابزار صداساز حنجره و جرمى است شبيه به زبانهء سرنا كه مىتوان در حقيقت همين زبانهء سرنا مانند را اولين ابزار راستين خلق صدا دانست . ساير ابزارهاى صداساز مددكار اين زبانه به شمار مىآيند .
فرستندهء اصلى براى مادهء صدا ، ريه است . حجاب و ماهيچههاى سينه برانگيزندهء مادهء صدا هستند . مادهء صدا عبارت از هوايى است كه در حنجره شروع به موج زدن مىنمايد .
پس بايد دانست كه هرگاه آسيبى صدا را در بر گرفت ، سبب يا از خود حنجره است يا از آسيبديدگى برانگيزندهء مادهء صداست كه همانا حجاب و ماهيچههاى سينه مىباشند .
آسيبديدگى صدا ممكن است چندين حالت داشته باشد :
1 - از كار افتادن صدا به كلّى .
2 - كاهش يافتن صدا .
3 - دگرگون شدن صدا ، كه اين دگرگون شدن صدا نيز چندگونه است :
الف - صدا كلفت دورگه مىشود .
ب - صدا غليظ مىآيد .
ج - صدا حدّت و شدّت دارد .
د - صدا سنگين و به تأنّى بيرون آيد .
ه - صدا زبر است .
و - صدا مىلرزد و غير اينها .
انگيزههاى آسيبرسان به صدا ، چند جهت دارد :