تخطي إلى المحتوى الرئيسي

با كاروان حسينى از مدينه تا مدينه — صفحة 239

مساهمون:

ص٢٣٩
بر اين است كه از دروغ‌پردازىهاى ياران بنى اميه در راستاى حمايت از يزيد و وارونه جلوه دادن حقايق تاريخى باشد خداوند خوارشان كند !

اظهار پشيمانى يزيد و لعنت ابن زياد

يزيد نا چار شد از كارى كه در قبال سيد الشهدا حسين بن على بن ابى طالب ( ع ) و ياران بزرگوار و با وفايش انجام داده اظهار پشيمانى كند . او كارگزار خود در كوفه يعنى عبيد الله زياد را لعنت مىكرد و اين به چند سبب بود : 1 . بيزارى عامهء مردم : به طورى كه شنيد مردم با او دشمن شده ، او را لعن مىكنند و دشنام مىدهند . اين بيزارى عموم مسلمانان را شامل مىشد ؛ آنجا كه شخص يزيد با صراحت مىگويد : « خداوند پسر مرجانه را لعنت كند ! او كارى كرد كه مسلمانان با من دشمنى كنند و بذر كينهء مرا در دلهايشان كاشت » « 1 » . « خداوند پسر مرجانه را لعنت كند . . . ابن زياد بذر كينه مرا در دل خوب و بد و نيكوكار و تبهكار كاشت » « 2 » . جلال‌الدين سيوطى گويد : « پس از كشته شدن حسين ( ع ) و يارانش ، ابن زياد سرهاشان را نزد يزيد فرستاد . او نخست از قتل آنان خوشحال شد ، اما پس از آنكه مسلمانان از وى بيزارى جستند و مردم با او دشمنى ورزيدند ، پشيمان شد ؛ و مردم حقّ داشتند كه با او دشمنى كنند » « 3 » . شيخ صبان گويد : « پس از آنكه مسلمانان بر اين كار از وى بيزارى جستند و جهانيان با او دشمنى ورزيدند ، پشيمان شد » « 4 » . ( 2 ) 2 . بيزارى خاص الف ) بزرگان شام : سبط بن جوزى گويد : « پس از آنكه يزيد ، آن رفتار را نسبت به سر حسين ( ع ) انجام داد ، بزرگان شام چهره‌شان دگرگون شد و از كارش بيزارى جستند » « 5 » .
هامش
( 1 ) . تذكرة الخواص ، ص 265 . ( 2 ) . همان ، ص 261 . ( 3 ) . تاريخ الخلفاء ، ص 166 . ( 4 ) . اسعاف الراغبين ، ص 188 . ( 5 ) . عبرات المصطفين ، ج 2 ، ص 284 ، به نقل از مرآة الزمان ، ص 100 .