از همين قبيل است نقل ابن جوزى از واقدى كه گفته است : « چون سرها را نزد وى آوردند گفت : سميّه ميان من و ابا عبدالله جدايى افكند و موجب قطع رحم گرديد ! اگر من نزد او بودم از او در مىگذشتم ! اما خداوند كار انجام شدنى را بايد انجام دهد . اى حسين ، خدايت رحمت كند ! تو را مردى كشت كه حقّ ارحام را نشناخت » . « 1 » ولى ما با شواهد محكم و ذكر اعترافهاى گوناگون ثابت كرديم كه خود او به قتل حسين ( ع ) فرمان داد . « 2 » اما آن خبيث مىخواست شانه خالى كند و از بيم اينكه مردم بر او بشورند ، كشتن امام حسين ( ع ) را به گردن فاسقى مثل خودش افكند .
اين جاى بسى شگفتى است كه مىبينيم كسانى مىخواهند يزيد را از اين جنايت زشت تبرئه كنند ؛ ولى با اين كار ، خود را آلوده ساختهاند . از جملهء اينان صاحب خطط الشام است ، آنجا كه مىگويد ، « اشتباه ابن زياد در قتل حسين ( ع ) و اسير كردن خاندان پاكش ، بزرگترين وسيله براى بردن آبروى يزيد و خاندان يزيد فراهم آورد . آنها اين تهمتها را به او زدند و از كرامتش كاستند با آنكه او در حكومت دارى چون گسترش كشورگشايى و جنگ با دشمنان رومى ، به شيوهء پدرش رفتار مىكرد » . « 3 »
آرى او به روش پدرش عمل كرد ؛ و بلكه در بىعدالتى و ظلم و ستم و سركشى و ايستادن در برابر حق و كشتن خاندان پاك پيامبر ( ص ) از او نيز پيش افتاد و با پاى خودش به سوى عذاب پروردگار جهانيان رفت .
در اين صورت ، هيچ كس نمىتواند اهداف واقعى خود را با اشتباه خواندن كار ابن زياد پنهان كند . چرا كه در كار ابن زياد چيزى جز پياده ساختن دستور يزيد نبوده است ؛ و پنهان شدن پشت مسأله كشورگشايى - در راستاى يارى رسانى به ستمكارى چون يزيد - ، مشكلى را حلّ نمىكند .
شايد نويسندهء « خطط الشام » ، واقعهء حرّه و كشتار مردم مدينه و ويران كردن كعبه را از جمله فتوحات يزيد قلمداد مىكند !
هامش
( 1 ) . تذكرة الخواص ، ص 261 .
( 2 ) . ر . ك : مبحث « كشتن امام حسين ( ع ) » در همين كتاب .
( 3 ) . خطط الشام ، ج 1 ، ص 113 .