سيّد بن طاووس گويد : « سپس يكى از زنان بنى هاشم كه در خانهء يزيد بود شروع به گريه براى حسين ( ع ) كرد و مىگفت : اى حبيب من ، اى سرور من ، اى سرور اهل بيت ، اى پسر محمد ، اى غمخوار بيوه زنان و يتيمان ، اى كشتهء فرزندان فرومايگان . راوى گفت :
هر كس صداى او را شنيد ، گريه كرد » « 1 » .
از برخى روايات چنين استفاده مىشود كه عزادارى بيش از سه روز ادامه يافت ؛ و شايد تعيين سه روز مربوط به فرمان عزادارى يزيد باشد . علامهء مجلسى به نقل از تأليفات برخى از اصحاب ما ، پس از نقل خواب همسر يزيد ، مىنويسد : « چون يزيد صبح كرد ، حرم رسول خدا ( ص ) را فرا خواند و به آنها گفت : چه كارى را بيشتر دوست مىداريد ، ماندن نزد مرا يا رفتن به مدينه را ؟ و شما جايزهاى عالى داريد ؟
گفتند : پيش از هر چيزدوست داريم كه براى حسين ( ع ) نوحه سرايى كنيم . گفت : هر چه مىخواهيد انجام دهيد . آنگاه خانه هايى را در دمشق برايشان خالى كردند و همهء هاشميان و قريشيان براى حسين ( ع ) جامهء سياه پوشيدند و بنا بر نقل مدّت هفت روز نوحه سرايى كردند . . . » « 2 » .
بلكه بايد گفت كه سوگوارى و نوحه سرايى براى حسين ( ع ) ، در طول مدّت حضور آنان در دمشق ، انجام مىشد . زيرا اين كار تنها به ريختن اشك خلاصه نمىشد ، بلكه رسالت خون حسين ( ع ) بود كه پايه هاى حكومت يزيد را به لرزه در آورد ؛ و بلكه راه نابودى هر ستمگرى چونيزيدبود .
ابن اعثم گويد : « چند روزى را ماندند و براى حسين ( ع ) گريه و نوحه سرايى كردند » « 3 » .
ابن نما گويد : « زنان در مدّت اقامتشان در دمشق با اندوه و ناله نوحه سرايى و با شيون و زارى گريه مىكردند . مصايب اسيران ، بسيار بزرگ و جانكاه و زخمهاشان درمانناپذير بود » « 4 » .
هامش
( 1 ) . الملهوف ، ص 213 ؛ تسلية المجالس ، ج 2 ، ص 384 .
( 2 ) . بحار الانوار ، ج 45 ، ص 196 .
( 3 ) . الفتوح ، ج 2 ، ص 185 .
( 4 ) . مثير الاحزان ، ص 102 .