كشته شد . عمار از مكه با حسين عليه السلام به راه افتاد و همراهش بود تا آنكه در ركابش به شهادت رسيد . سروى گويد : او در حمله نخست كشته شد .
در زيارت ناحيه مقدسه و نيز زيارت رجبيه بر عمار اين گونه درود فرستاده شدهاست :
« السلام على عمار بن حسان بن شريح الطائى » . « 1 » شوشترى « 2 » احتمال داده است كه عمار بن حسان طائى و عمار بن ابىسلامه دالانى يكى باشند . ولى اين احتمال بجا نيست . زيرا در زيارت ناحيه مقدسه بر هر كدام آنها با نامى جداگانه درود فرستاده شده است . « 3 »
3 - كوفيانى كه در مكه به آن حضرت پيوستند
برير بن حضير همدانى مشرقى : برير پيرمردى تابعى ، پارسا ، قارى قرآن ، از قاريان بزرگ و از اصحاب اميرالمؤمنين عليه السلام و از اشراف بنىهَمْدان كوفه بود . سيرهنويسان گفتهاند : وى پس از شنيدن خبر حسين عليه السلام از كوفه به مكه رفت تا به حسين بپيوندد .
سپس همراهش آمد تا به شهادت رسيد . طبرى به نقل از سروى روايت مىكند : پس از آنكه حرّ بر حسين عليه السلام سخت گرفت ، امام عليه السلام يارانش را گرد آورد و در سخنانى خطاب به آنها گفت : اما بعد ، دنيا دگرگون شده است . . . آنگاه گروهى از يارانش به سخن درآمدند و آمادگى و پافشارى خود را بر مرگ در ركاب آن حضرت اعلام كردند . برير از جمله اين سخنرانان بود كه برخاست و گفت : به خدا سوگند ، اى پسر رسول خدا صلى الله عليه و آله خداوند به وسيله تو بر ما منت نهاده است كه در ركابت بجنگيم و پيكر ما در راه تو پاره پاره شود تا آنكه جد تو در روز قيامت بيايد و از ما شفاعت كند . مردمى كه پسر دختر پيامبرشان را نابود سازند رستگار نمىشوند ، واى بر اينان براى ديدار با خداوند چه در دست دارند ؟ ! اف بر اينان از آن روزى كه در آتش جهنم فرياد آه و ناله سر دهند !
ابومخنف گويد : روز نهم محرم امام حسين عليه السلام فرمود تا خيمهاى به پا كردند . آنگاه فرمود تا مشك آوردند و آن را درون طشتى بزرگ نرم كردند . سپس حضرت موى زايد
هامش
( 1 ) - الاقبال ، ج 3 ، ص 79 و 347 ؛ به نقل از آن بحار ، ج 45 ، ص 72 .
( 2 ) - ر . ك . قاموس الرجال ، ج 8 ، ص 7 .
( 3 ) - ر . ك . الاقبال ، ج 3 ، ص 79 ؛ به نقل از آن ، بحار ، ج 45 ، ص 72 و 73 .