در محلات قديمى و بازار آب در وسط كوچهها در جوى تنگ كمعمق سرپوشيدهاى جارى است و هرچند قدمى سوراخ گشادى در آن ترتيب دادهاند كه هر خانه از آنجا آب مىبرد و اكثر اوقات اشياء آلودهء خود را هم در آنجا مىشويند . به علاوه كثافت كوچه و راه هم از همانجا داخل آب مىشود . با اين وضع حال آبى كه مردم بدبخت محلات دور از مركز طهران مىنوشند معلوم است كه چيست .
يخ نيز مثل آب در ممالك گرم مخصوصا ايران اهميتى خاص دارد و بيشتر آن را از كوههاى البرز بهخصوص دماوند مىآورند و تقريبا تمام مدت سال قاطرها آن را از دماوند به طهران مىرسانند و مردم عادت دارند كه حتى زمستان هم شربت و آب را با يخ استعمال كنند .
غير از اين منبع در اطراف باروى طهران نيز يخچالهاى زياد هست كه عمقى چندان ندارند و آنها را روزها در زمستان آب مىاندازند و شبها يخ مىگيرند بعد يا آن يخ را براى فروش به بازار مىفرستند يا در گودالهاى زيرزمينى يخچال كه سقفى ضخيم دارد براى تابستان انبار مىكنند .
يك عده از اعيان طهرانى در طرف مغرب شهر يعنى در محلهء سنگلج و اراضى بين دروازه قزوين و دروازه باغشاه پاركها و باغهاى بزرگى ساختهاند كه يكى از آنها اميريه است متعلق به نايب السلطنه .
چون تمام زيبايى اين باغها از بركت مقدار آبى است كه به آنها مىرسد آنها را مخصوصا در محلاتى ساختهاند كه آب شهر ابتدا به آنجا وارد مىشود تا بتوانند بيشتر و بهتر از آن استفاده كنند .
در طهران از هر درختى بهتر چنار رشد دارد و اين كه يكى از سياحان قديمى طهران را « شهر چنار » ناميده بىسبب نبوده است .
2 مارس - 10 رجب
بناهاى طهران همه خشت و گلى است ، ديوارها و بامها را با كاهگل ضخيم مىاندايند و اگر هم آجر به كار ببرند بر اثر حدت آفتاب تابستانى از هم متلاشى مىشود و حاليه كه بارانهاى زمستانى شروع به ريزش كرده سقفها و ديوارهاى پوسيده غالبا فرومىريزد