را صرف طلب معيشت وپاره اى را به مصرف عبادت و طلب آخرت رساند .
سوم : آن كه قصد او از طلب رزق وكسب دفع ضرورت و حاجت ووسعت بر عيال وبىنيازى از قرض و سؤال و امثال آنها باشد ، نه اندوختن مال وتفاخر بر أقران و امثال ، وپيروى ملاهى واسراف ونحو آنها .
چهارم : آن كه اعتماد بر زيركى وچابكى ودانايى خود نداشته باشد بلكه در همه حال وثوق وتوكل او بر خدا باشد .
پنجم : آن كه هر گاه معامله با كسى كند و آن كس بعد پشيمان شود وخواهش فسخ معامله را كند خواهش آن را قبول كند ودل او را به دست آورد .
ششم : آن كه در خريد و فروش ميان مردم مساوات كند ، به اين معنى كه فرق نگذارد ميان كسانى كه دقت مىكنند و پا دارى در معامله مىكنند وميان كسانى كه شرم وحيا مىكنند وسكوت دارند .
هفتم : آن كه چون روز داخل بازار شود و پاى خود را به بازار گذارد بگويد : « اللهم انى أسألك من خيرها و خير أهلها ، واعوذ بك من شرها وشر أهلها » .
و چون در دكان يا حجره ء خود بنشيند بگويد : « أشهد أن لا إله الَّا الله وحده لا شريك له ، وأشهد أن محمداً ( ص ) عبده ورسوله ، اللَّهمّ إني أسألك من فضلك حلالًا طيباً ، واعوذ بك من أن أظلم أو أظلم ، واعوذ بك من صفقة خاسرة ويمين كاذبة » .
و چون چيزى را خريد بگويد : « الله اكبر ، اللَّهمّ انى اشتريته ألتمس فيه من فضلك ، فصل على محمد وآل محمد واجعل لي فيه فضلًا اللَّهمّ انى اشتريته ألتمس فيه من رزقك ، فاجعل لي فيه رزقاً . » هشتم : آن كه هر معامله مىكند ابتدا طلب خير در آن را از خدا بكند .
نهم : آن كه در وقت بيرون رفتن از خانه وضو تجديد كند .
دهم : آن كه در خريد و فروش و گرفتن و دادن ناهموارى ودرشتى نكند .
( 365 )
س 4 : بيان فرمايند كه در كسب و معامله چند امر مكروه است ؟
ج : از براى طالب معيشت و كاسب وتاجر امورى چند كراهت دارد :
رسائل ومسائل ( فارسي ) — صفحة 257
مساهمون: ملا أحمد النراقي
ص٢٥٧