( كتاب الصوم والاعتكاف )
( 252 )
س 1 : چه مىفرماييد در خصوص اين كه در اصفهان اوّل رمضان را در شب شنبه ديدند و شعبان كسر داشت ، و در طهران اوّل رمضان شب يكشنبه ديدند و شعبان تمام بود ، وجمعى از اصفهان آمدند در طهران ثابت كردند كه رؤيت ماه در اصفهان شب شنبه شده است ، آيا بر اهل تهران حكم چيست ؟ به رؤيت اهل اصفهان عمل بكنند يا نه رؤيت بلد اصفهان اعتبار ندارد به جهت تهران ؟ و اين مثل بوده . مىشود از شيراز هم در طهران ثابت شود يا از مشهد مقدس يا سبزوار يا بغداد ، يا هر بلدى ، چقدر راه مىتوانند به ثبوت ايشان عمل كنند ، طهرانى تا چقدر و چند فرسخ يا قمى چند فرسخ ، با كدام شهر ، كاشانى چند فرسخ با كدام شهر ؟ در نظر شريف چه بايد كرد و در بلد قرص ديده نشود و در بلد ديگر ديده شود چقدر باشد كه قبول مىشود ؟
ج : توضيح اين مطلب موقوف است به بيان چند امر :
اول : اين كه اول ماه هر بلدى از براى هر كسى روزى است كه در شب آن روز يا خود هلال را ببيند يا بر او معلوم باشد به طريق معتبر در شريعت مقدسه كه در شب آن روز قمر هلال به وضعى بوده كه اگر مانع عارضى وحجاب خارجى نبوده هلال ديده مىشد در آن بلد . وطريقى كه از شريعت مقدسه اعتبار آن ثابت شده عبارت است از يكى از دو طريق : يا گذشتن سى روز از ماه سابق ، يا
رسائل ومسائل ( فارسي ) — صفحة 171
مساهمون: ملا أحمد النراقي
ص١٧١