رسائل ومسائل ( فارسي ) — صفحة 168

بر مأمور به متحقّق نمىشود مثلًا هر گاه شخصى به نويسنده خود بگويد برو از براى من يك غزل بنويس وبياور اگر او دو غزل بنويسد مىگويند بر مأمور به زياد كرد و اگر بگويد برو غزل بنويس بياور وتعيين يكى را نكند اگر ده غزل هم بنويسد وبياورد نمىگويند بر آن چه امر كرده بود زياد كرد اگر چه اقل واجب به يكى به عمل مىآيد و اگر بگويد غزل سعدى را بنويس بياور واو يك غزل سعدى و يك غزل حافظ بنويسد زياد كرده و اگر بگويد در فلان موضع غزل بنويس واو در آن موضع يك غزل بنويسد و در موضع ديگر يك غزل بنويسد باز زياد كرده لهذا مىگوييم كه زيادتى در نماز در چيزى متحقّق مىشود كه شارع آن را مقيّد به عدد خاصّى يا موضع خاصّى فرموده باشد و از آن عدد يا موضع تجاوز شود وهمچنان كه واجب در هر نمازى يك تكبيرة الاحرام و در هر ركعتى يك ركوع و دو سجود است پس اگر كسى عمداً زياد كند نمازش باطل است و ليكن امر نشده در هر ركعتى به يك قرائت بلكه امر به قرائت شده پس تكرار آن زيادتى در مأمور به در نماز نيست و از اين جهت است كه اگر بعضى فقرات حمد يا سوره را مكرر كند عمداً ( 1 ) ( تجوز او باطل مىشود ) و در بعضى احاديث وارد شده كه معصوم عليه السلام إياك نعبد واياك نستعين را اين قدر مكرر فرمود كه فرمود : كانّى سمعت من قائلها ( 2 ) و از اين جهت است كه مىگوييم تكرار سوره واحده عمداً مبطل نماز نيست بلى چون بخصوص وارد شده است كه قران بين السورتين در نماز جايز نيست از اين جهت دو سوره متغايره را جايز نمىدانيم نه به جهت حصول زيادتى . بنا بر اين تكرار حمد هم موجب بطلان نماز نمىشود و كسانى كه قران بين السورتين را شامل سوره واحده هم مىدانند تكرار يك سوره را هم مضر مىدانند و همچنين تكرار حمد را . والله العالم .