خود برخيزد و يا حرف بزند وباز بنشيند متوجه قرآن و دعا خواندن باشد ، آيا قول معصوم را به عمل آورده ، يا بايد بعد از نماز از جاى خود برنخيزد ومتذكر دعا و قرآن باشد تا قول معصوم به عمل آورده شود ؟
ج : در هر عملى بايد رجوع به حديثى كه در آن وارد شده كرد اگر در حديث وارد شده است كه : هر گاه پيش از برخاستن از جاى خود بعد از نماز يا پيش از حركت كردن از مكان خود فلان اعمال را بكند ، فلان اجر را خواهد داشت ، اگر طالب اين اجر باشد بايد برنخيزد ، و اگر برخيزد و بعد بنشيند عمل به اين حديث نكرده خواهد بود ، اما به خصوص تعقيب كه مستحب است ، هر گاه شغلى داشته باشد و در وقت راه رفتن به عمل آورد يا بعد از برخاستن بنشيند و به عمل آورد تعقيب به عمل آمده خواهد بود .
( 186 )
س 109 : اقتدا مىكنم به پيشنمازى كه ركعت چهارم پيشنماز ، ركعت اول من است ، وپيشنماز تشهد و سلام مىخواند ، و من نبايد تشهد و سلام بخوانم ، آيا بايد سرپا آن قدر مكث كنم كه پيشنماز سلام بگويد من بعد از اتمام برخيزم و نماز خود را تمام كنم ، و يا اين كه لزومى ندارد ، هر گاه توقف نكنم وبرخيزم هم ضرر ندارد ؟
ج : از براى تشهد نشستن واجب است ، اما خواندن تشهد مستحب است ، و اما از براى سلام نشستن واجب نيست ، بلكه سنّت است ، و اما سلام را گفتن جايز نيست ، بلكه بايد سكوت كند .
( 187 )
س 110 : هر گاه پيشنماز در ركعت چهارم است و اقتدا مىكنم به آن پيشنماز ، و يقين مىدانم كه حمد من تمام نمىشود كه در ركوع به پيشنماز ملحق شوم ، آيا ترك حمد در اينجا چه صورت دارد ، و اقتدا كردن درست است يا نه ؟
ج : بلى ، اقتدا درست است و حمد را تمام كند و هر جا به پيشنماز ملحق شود خوب است ، نمازش درست است ، و نماز جماعت است .
رسائل ومسائل ( فارسي ) — صفحة 131
مساهمون: ملا أحمد النراقي
ص١٣١