و ميگفتند آن روز فتح و حكم به عذاب ما كى فرا ميرسد .
قُلْ
: بگو اى محمد ( ص ) به آنان .
يَوْمَ الْفَتْحِ لا يَنْفَعُ الَّذِينَ كَفَرُوا إِيمانُهُمْ
: روز فتح ، نفع ندهد آنان را كه كافر شدند ، ايمانشان . خداوند در اينجا اشاره فرموده كه در روز فتح يعنى در قيامت ، ايمان آوردن مردم كافر نفعى بحالشان نخواهد داشت .
وَ لا هُمْ يُنْظَرُونَ
: و نه ايشان مهلت داده ميشوند و مقصود آنكه هنگام عذاب كه رسد هرگز تأخير نشده و به آنان مهلت نخواهيم داد .
و نيز گفته شده : مراد از ايمان در اين آيه آنست كه مشركينى كه در جنگ بدر كشته شده و بعد از مرگ بحقايق يقين نموده ايمان آوردند ، ايمان پس از مرگ بحالشان فايدهاى نرسانده و عذاب را از آنان دور نسازد .
فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ
: پس اى محمد ( ص ) روى برگردان از ايشان زيرا ديگر دعوت و پندها بحالشان تأثيرى نخواهد داشت ، و بعضى گويند يعنى پس اى محمد ( ص ) از آنان دست بدار و منتظر فرمان پروردگار در بارهشان باش .
وَ انْتَظِرْ
: و منتظر وعده من باش كه تو را بر دشمنان پيروز گردانم .
إِنَّهُمْ مُنْتَظِرُونَ
: ايشان نيز منتظرانند تا براى تو حادثهاى چون مرگ يا كشته شدن پيش آيد و نابود شوى تا از نهضت و قيام تو فارغ شوند .
بعضى گويند : معنى جمله اينست كه به زودى وعده خداوند در باره آنان بيايد پس بايد در انتظار باشند .