بدانان و قرار داد ما بين شما دوستى و مهربانى البته در اين كار نشانههايى ( از خدا - شناسى ) براى گروه انديشمندان است . و از آيتهاى او آفرينش آسمانها و زمين و گوناگونى زبانها و رنگهاى شما ( بر اساس محيط زيست ) بوده البته در اين كار نشانه - هاى ( خدا شناسى ) براى دانايان است . و از آيتهاى او خوابيدن شما در شب و روز و تهيه روزى و معيشت شما از فضل او بوده كه البته در اين نشانههاى ( خدا شناسى ) براى گروه شنوندگان است . و از آيتهاى او اينكه مىنمايد بشما برق را بيمى و اميدى و ميفرستد از آسمان آبى را كه زنده سازد بدان زمين را پس از مردنش البته در اين نشانههايى براى گروه با خردان است . و از آيتهاى او آنكه به پا بايستد آسمان و زمين بامر او سپس هنگامى كه بخواند شما را كه خواندن از زمين ( و قبر ) است در آن گاه بيرون بيائيد .
قرائت :
للعالمين : « حفص » لام آخرين او را بكسر و ديگران با فتحه قرائت نمودهاند .
دليل :
« ابو على » گويد كه دليل « حفص » در كسره لام و اختصاص آيه به عالم و دانشمندان از آن نظر است كه دانشمند وقتى در خلقت آسمانها و زمين و اختلاف زبانها نظر افكنده با همين مشاهدات براى خداشناسى استدلالى كند كه از قدرت جاهل خارج است ، ولى ديگران كه با فتحه خواندهاند چون اين نشانه در حقيقت براى تمامى جهانيان و انسانها است تا از اين راه به خدا شناسى برسند ، اگرچه از آن غفلت ورزند .
اعراب :
وَ مِنْ آياتِهِ يُرِيكُمُ الْبَرْقَ
: در آن چند قول است :
الف : تقدير ( ان ) و در اصل « ان يريكم البرق » بوده و چون ( ان ) حذف شد فعل مرفوع گرديد .
« طرفه » گويد :
الا اى هذا الزاجرى احضر الوغى * و ان اشهد اللذات هل انت مخلدى