7 - از ابو حمزه ثمالى روايت است كه امام صادق عليه السلام فرمود : به خدا آن گونه اميدوار باش كه بر نافرمانيش جرات نكنى ، و از خدا آن گونه بترس كه از رحمتش مأيوس نگردى .
8 - حضرت امير المؤمنين عليه السلام در نهج البلاغه فرمود : ( بعضى از افراد است كه با همه گناهكارى و نافرمانبرى ) به گمان خود ادعا دارد كه اميدوار به خدا است ، سوگند به خداوند بزرگ كه دروغ مىگويد ، چه شده است كه اميدش در عملش ظاهر نمىگردد ، اميد هر كسى در عملش شناخته مىشود مگر اميد به خدا كه آن ظاهرشدنى نيست ، و هر ترس مىتواند آشكار و محقق باشد مگر ترس از خدا كه آن را به سلامت و وضوح نمىتوان شناسائى كرد ، چگونه درست است كه بندهاى در كارهاى بزرگ به خدا اميد مىبندد ولى در كارهاى كوچك ببندگان خدا اميدوار مىگردد ، براى بندگان آنچنان فعاليت مىكند كه براى خداوند نمىكند ، چگونه است كه خداوند در آنچه نسبت به بندگان انجام مىدهد در نظر گرفته نمىشود ( و نسبت به عنايت و دائمى بودن فيض الهى به بندگان كوتاهى مىگردد ) ، ( آيا اگر اميدوار به خدا باشى ) مىترسى كه در اميدت به خدا دروغگو باشى ( و مىپندارى كه احتمالا اميدت دروغ از كار درآيد ) و يا اينكه خدا را محل اميدوارى نمىدانى . و نيز
جهاد النفس ( فارسى ) — صفحة 76
مساهمون: الحر العاملي
ص٧٦