پس برسيد به آن ، به حقيقت شخص مؤمن ميان دو ترس عمل مىكند ، ميان سرنوشتى كه گذشته كه معلوم نيست خدا در باره آنها چه خواهد كرد ( آيا آن اعمال عبادى را قبول خواهد كرد و از آن معاصى بازخواست خواهد كرد ) و ميان سرنوشتى كه باقى مانده كه معلوم نيست خدا چگونه در آن قاضى خواهد بود ، پس بايد كه شخص مؤمن از پيش خود براى خويش و از دنيايش براى آخرتش و در جوانيش پيش از پيريش و در زندگى خود پيش از مرگش كوشش نمايد ، سوگند به آن خدائى كه جان محمد ( ص ) بدست اوست بعد از دنيا جاى عذر خواهى نيست ، و بعد از دنيا جايگاهى به غير از دوزخ و بهشت نمىباشد .
2 - امام صادق عليه السلام فرمود : مؤمن ميان دو ترس است : گناهى كه انجام شده كه معلوم نيست خدا در آن باره چه خواهد كرد ، و عمرى كه باقى مانده كه معلوم نيست چه تباهىهائى فراهم خواهد آمد ، پس مؤمن صبح نمىكند مگر در حال ترس از خدا و اصلاح نمىكند او را مگر ترس .
3 - امام صادق عليه السلام در باره اين آيه : « و هر كه از پيشگاه خدا بترسد براى او دو بهشت است . رحمان / 44 » فرمود : هر كه بداند خدا او را مىبيند و سخنش را مىشنود و آنچه از خير و شر انجام مىدهد خدا آن را مىداند ، اين حالت او را از انجام كارهاى
جهاد النفس ( فارسى ) — صفحة 78
مساهمون: الحر العاملي
ص٧٨