[ 1364 - سخن امام صادق عليه السّلام با اصحابش ]
[ 1521 ] 6 - سليمان ديلمى از امام صادق عليه السّلام خبر داد كه آن حضرت فرمود : با پدرم امام باقر عليه السّلام بيرون رفتيم تا اينكه به قبر و منبر [ پيامبر ] رسيديم ، كه ناگاه عدّهاى از ياران آن حضرت را ديديم و حضرت در مقابل آنان ايستاد و سلام كرد و فرمود : به خدا سوگند به شما عشق مىورزم و بوى شما و جانهاى شما را دوست دارم پس به واسطهء پارسايى و كوشش مرا بر اين دوستى يارى نماييد . زيرا شما هرگز به ولايت ما نمىرسيد مگر با پارسايى و تلاش . كسى كه پيشوايى بر مىگزيند پس بايد به كردار او رفتار كند . سپس فرمود : شما مأموران خدا و رهپويان او هستيد و شما نخستين پيشتازان و فرجامين پيشروانيد . شما در دنيا پيشروان به ولايت ماييد و در رستاخيز پيشتازان به فردوس هستيد ، به ضمانت خداوند ( عزّتمند و شكوهمند ) و ضمانت فرستادهاش بهشت را براى شما تعهّد مىكنم ، شما پاكيد و زنان شما پاكند ، هر مرد مؤمنى درستكار و هر زن مؤمنى زيبا چشم است ، بارها امير المؤمنين عليه السّلام به قنبر فرمود : مژده بده و شاد شو و دلشاد باش ، به خدا سوگند رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله از دنيا رفت درحالى كه بر جملگى امّت خود برآشفته بود مگر شيعيان ، همانا براى هرچيزى تكيهگاهى است و تكيهگاه دين شيعه هست . هشدار كه براى هرچيزى پيشوايى است و پيشواى زمين ، زمينى است كه شيعه در آن سكونت دارد ، آگاه باشيد كه براى هر چيزى اشتياقى است و اشتياق دنيا به سكونت شيعه در آن است . به خدا سوگند اگر كسى از شما بر روى زمين نمىبود مخالفان شما خوشىهاى دارايىشان را به پايان نمىرساندند و در رستاخيز هيچ بهرهاى برايشان نخواهد بود و هر مخالفى - اگرچه پرستش كند - متعلق به اين آيه است : « در آن روز ، چهرههايى زبونند * كه تلاش كرده رنج [ بيهوده ] بردهاند * [ ناچار ] در آتش سوزان درآيند * از چشمههاى داغ نوشانيده شوند » [ الغاشيه : آيه 2 - 5 ] به خدا سوگند هيچ مخالفى درخواست خوبى نمىكند مگر اينكه دعايش در مورد شما اجابت مىشود ، و هيچ يك از شما دعاى به خير نمىنمايد جز آنكه از جانب خداوند براى او صد برابر داده مىشود و هيچ يك از شما چيزى از خداوند درخواست نمىكند