ولى آن كنيزى را كه براى من توصيف كرده بود نيافتم ، به نزد حضرت بازگشتم و موضوع را به او اطلاع دادم . پس فرمود : به نزد او بازگرد زيرا آن كنيز نزد اوست ، پيش مرد آفريقايى برگشتم ، او برايم سوگند ياد كرد كه چيزى جز آنچه بر من عرضه كرد نزد او نيست ، آنگاه گفت : نزدم يك كنيزك بيمار سرتراشيدهاى هست كه قابل عرضه نيست ، به او گفتم : او را به من عرضه بدار ، سپس او را درحالىكه بر دو كنيز تكيه داده بود و دو پايش را بر زمين مىكشيد ، آورد ، او را كه ديدم ، آن ويژگى را [ كه امام فرموده بود ] شناختم و گفتم : قيمتش چند است ؟ به من گفت : او را به نزد حضرت ببر تا دربارهء او حكم كند ، آنگاه به من گفت : به خدا سوگند از وقتى كه او را مالك شدم قصد [ نزديكى با ] او را مىكردم اما توانايى بر آن نمىيافتم و آن كسى كه اين كنيز را از او خريدم به من خبر داد كه با او نزديكى نكرده است . و كنيز سوگند ياد كرد كه مهتاب را ديده كه در دامانش فرود آمد ، و من امام صادق عليه السّلام را به گفتار اين مرد آگاه نمودم و حضرت به من دويست دينار ارزانى داشت و با اين دويست دينار به نزد آن مرد آمدم .
مرد گفت : اگر از مغرب كسى براى خريدارى او به نزد من فرستاده نمىشد او در راه خداوند ( والامقام ) بدون هيچ چشمداشتى آزاد بود . پس امام صادق عليه السّلام را به اين گفتارش خبر دادم ، امام صادق عليه السّلام فرمود : اى پسر أحمر ، بدان كه او فرزندى به دنيا مىآورد كه ميان او و خداوند مانعى نباشد .
[ 1363 - موعظهء حضرت صادق عليه السّلام ]
[ 1520 ] 5 - ابراهيم بن مهزم گويد : از امام صادق عليه السّلام شنيدم كه مىفرمود : هركسى را خداوند ( گرامى و بزرگ ) از خوارى گناهان به سربلندى پارسايى درآورد ، بدون دارايى او را بىنياز كرده و بدون خويشاوند او را عزّتمند نموده و بدون بشر همدم او شده است و هركس از خداوند بترسد از هيچ چيزى نمىترسد . و هركس از خداوند نهراسد خداوند او را از هر چيزى مىهراساند . و هركس با روزى اندك از خداوند راضى باشد خداوند با كردار اندك از او راضى خواهد شد و هركس از جستجوى [ روزى ] حلال شرمنده نشود ، زحمتش اندك بوده و خانوادهاش در گشايش زندگى مىكنند و هركس از لذايذ دنيوى چشمپوشى كند خداوند حكمت را در دلش پايدار كرده و با آن زبانش را گويا مىنمايد و او را به عيبهاى دنيا چه درد و چه درمان آن آگاه ساخته و با سلامتى از دنيا به سراى آرامش گسيل مىدهد .