كسانى از بندگانش كه به دست نيافتنى بودنش اعتراف دارند به سبب بزرگى و كبرياييش و والايىاش از رسيدن خيالها به جاودانگىاش و بلندمرتبه بودنش از نهايت گمان آفريدگان به اينكه انديشههاى انديشمندان ، غيب پوشيده شدهاش را فرا بگيرد . و گواهى مىدهم كه معبودى جز خداوند يكتا در پروردگارى و هستى و يگانگى نيست . بىنيازى كه شريكى ندارد ، تنهايى كه ياورى ندارد و گواهى مىدهم كه محمد [ صلّى اللّه عليه و إله ] بنده و فرستادهء خداست كه او را برگزيد و نيكو شمرد و براى دعوت به حق چون چراغى روشن برانگيخت تا براى بندگان از آنچه مىترسند ، هشدار داده و براى آنچه آرزو دارند ، مژده بدهد . او براى اين امت خير و صلاح خواست و رسالت را به انجام رساند و درجات اجر و پاداش را برايشان بيان كرد . من با گواهى بر آن مىميرم و برانگيخته مىشوم و در آينده به سبب آن مقرّب و دلشاد مىگردم . اى مردم من مىگويم تا بشنويد . شما دل و گوش داريد ، پس به خاطر بسپاريد ، خداوند ، ما خاندان را با اسلام گرامى داشت و ما را گزينش كرده ، انتخاب نموده و جدايمان ساخت . آنگاه پليدى را از ما برداشت و به راستى پاكيزهءمان كرد و پليدى همان شك است و ما هرگز در راه خداوند در حق و دينش شك نمىكنيم . و خدا ما را از هر سستى رأى و لغزشى پاك كرد تا به آدم [ عليه السّلام ] وفادار باشيم و اين نعمتى از او است . هيچگاه مردم دو گروه نشدند جز آنكه خداوند ما را در بهترين آن دو قرار داد . آنگاه كارها انجام گرفت و دورهها به پايان رسيد تا خداوند محمد صلّى اللّه عليه و إله را به پيامبرى برانگيخت و او را براى رسالتش برگزيد و كتابش را بر او فرستاد . سپس فرمانش داد تا مردم را به سوى خداوند دعوت كند و پدر من نخستين كسى بود كه دعوت خدا و فرستادهاش را پذيرفت و نخستين كسى است كه ايمان آورد و خدا و فرستادهاش را تصديق كرد . و خداوند و الا در كتاب فرو فرستادهاش بر پيامبر فرستادهاش فرمود : « آيا كسى كه با دليلى روشن از جانب پروردگارش بيايد و به دنبالش شاهدى از او بيايد » [ هود ( 11 ) : آيهء 17 ] كه رسول خدا همان كسى است كه با دليلى روشن از جانب پروردگارش آمد و پدرم كسى است كه به دنبالش آمد و شاهدى از سوى او بود . و رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله وقتى او را فرمان داد تا در موسم حج با سورهء برائت آيد و سوى مكه حركت كند ،
الأمالي ( فارسى ) — صفحة 397
مساهمون: صادق حسن زاده
ص٣٩٧