اى معاويه در جنگ با جنگاورى كه از شدت توانايىاش دانسته نمىشود كه از كدام سوى هجوم آورد كسى را كه با چنين جنگاورى جنگيده است كه هيچ كس بر او برترى نمىيابد ، سرزنش نكن * اى معاويه اگر در جنگ روى مىآوردى و چشم باز مىكردى و مىديدى كه ابو الحسن چگونه حمله مىكند وسوسهها تو را فرا مىگرفت * و يقين مىكردى كه مرگ حق است و اگر به سرعت ندوى به زودى تو را در مىيابد * تو را فرا مىخواند پس تمامى گوشها توانايى شنيدن را از دست مىدهند و تمامى دشتها و بيابانها بر جان تو تنگ مىگردد * آيا مرا سرزنش مىكنى هنگامى كه نيزهاش مرا دريابد و دندانهاى درنده در جنگ مرا به شدت بگزند * پس چهكسى است كه با او نبرد كند و بدن او به جايگاهى نرسد كه بادهاى دفنكننده كه خاك را از جايى بهجاى ديگر مىبرند بر او عبور نمايد [ كنايه از اينكه هركس با على بجنگد سرانجام كشته خواهد شد وزير خاكهايى كه بادهاى صحرا به اين سوى و آن سوى مىبرند مدفون خواهد شد ] * از خدا ابا مىكنم [ كه بيش از اين بگويم ] جز آنكه او شير جنگل و پدر شيران است كه شكارها به او تقديم مىشود * پس اگر شك دارى گرد و غبار او را برانگيز [ با او به نبرد برخيز ] و گرنه پس آن [ سخنان تو ] كلامى باطل و بيهوده است .
[ 199 - كلام امام صادق عليه السّلام به خثيمه ]
[ 218 ] 31 - بكر بن محمد مىگويد شنيدم امام صادق عليه السّلام به خيثممه مىگويد : اى خيثممه به دوستان ما سلام برسان و آنان را به تقواى خداوند سفارش كن و اينكه زندگان از ايشان براى تشييع جنازه مردگانشان حاضر شوند و به ديدار يكديگر در خانههايشان بروند كه ديدار آنان موجب حيات و زنده ساختن امر ماست . راوى گويد : آنگاه امام دستانش را بلند كرد و فرمود : خداوند هر آنكس كه امر ما را زنده بدارد مورد رحمت قرار دهد .
[ 200 - فضيلت دعا كردن ]
[ 219 ] 32 - امام صادق عليه السّلام فرمود : همانا دعا ، قضاى حتمى پروردگار را باز مىگرداند و همانا مؤمن نافرمانى مىكند پس به خاطر نافرمانىاش از روزى محروم مىگردد .