تو را اراده نكرديم هرچند كه جانشين خدا بودى . سپس براى دومين بار ندا در مىدهد :
جانشين خدا در زمين كجاست ؟ پس امير مؤمنان عليه السّلام برمىخيزد و ندايى از جانب خداوند شكوهمند مىآيد كه : اى گروه آفريدگان ! اين على بن ابى طالب است . جانشين خدا در زمين و حجت او بر بندگانش مىباشد . پس هركس در دنيا به ريسمان [ ولايت ] او چنگ زده است در اينروز نيز به ريسمان او چنگ زند و از نور او بهره گيرد و به همراه او به درجات بالاى بهشت قدم گذارد . راوى گويد : پس مردمانى كه در دنيا به ريسمان [ ولايت او ] چنگ زدهاند برمىخيزند به همراه او به سوى بهشت مىروند . آنگاه ندايى از جانب خداوند عزّتمند مىآيد : آگاه باشيد ! هركس در دنيا به امامى اقتدا كند بايد هركجا كه مىرود به دنبال او باشد .
پس در اين هنگام « رهبران از پيروان خود بيزارى جويند و پيوندها گسسته شود ، پيروان خواهند گفت : كاش بار ديگر به دنيا بر مىگشتيم و از پيشوايان گمراه بيزارى مىجستيم - همانطور كه آنها از ما بيزارى مىجويند - خداوند بدينگونه اعمالشان را همچون مايه حسرت پيش چشمانشان مىآورد و هرگز از آتش رهايى نخواهند داشت . » [ بقره ( 2 ) : آيهء 166 - 167 ]
[ 139 - خطبهء ابن عباس ]
[ 154 ] 8 - يونس بن عبد الوارث از پدرش روايت مىكند : هنگامى كه ابن عباس بر منبر بصره خطبه مىخواند روبهمردم كرد و سپس گفت : اى امتى كه در دينش سرگردان است به خدا قسم اگر هر آنچه خداوند مقدم مىساخت مقدّم مىنموديد و هر آنچه خداوند به تأخير انداخت به تأخير مىانداختيد و جانشينى و ولايت را در جايى كه خداوند قرار داده بود مىنهاديد هيچيك از واجبات خدا كاستى نمىپذيرفت و ولىّ خدا محتاج نمىگشت و هيچ دو نفرى در حكم خدا با يكديگر اختلاف نمىكردند پس جزاى كوتاهىتان و اعمالى كه از پيش فرستاديد را بچشيد . « به زودى ستمكاران خواهند دانست كه بازگشتشان به كجاست . » [ شعراء ( 26 ) : آيهء 227 ]