كه اى ابراهيم به درستى كه آن خواب را راست نمودى . همانا نيكوكاران را چنين پاداش مىدهيم . همانا او از بندگان مؤمن ما بود و او را به اسحاق ، پيامبرى از نيكان و شايستگان مژده داديم و بر او و بر اسحاق بركت داديم و از فرزندان ايشان برخى نيكوكارند و برخى ستمكارى آشكار بر خويشتن هستند » .
يعنى اسماعيل آنقدر رشد نمود كه بتواند امور خويش را اداره كند و پدرش را يارى رساند و او در آن زمان سيزده سالگى را سپرى مىكرد . برخى از مفسران درباره « سعى » فرمودهاند : سعى يعنى تلاش در راستاى خشنودى خداوند .
« فلمّا أسلما » يعنى ابراهيم و اسماعيل بر فرمان الهى گردن نهادند . « و تلّه للجبين » مفسران درباره اين آيه فرمودهاند : هنگامى كه ابراهيم خواست فرزندش اسماعيل را قربانى كند صورت او را بر روى زمين گذاشت تا چشمانش بر او نيفتد و دلش به رحم نيايد .
در روايات آمده است كه اسماعيل به پدرش گفت كه هنگامى كه مرا قربانى مىكنى ديده در ديده من نيفكن ؛ شايد رحمت الهى مرا فراگيرد .
« لهو البلاء المبين » يعنى قربانىكردن اسماعيل آزمونى بزرگ و منّت و نعمتى آشكار است .
« به ذبح عظيم » يعنى به جاى اسماعيل قوچى بزرگ را قربانى مىكنيم . ابن عباس گويد : اين قوچ همان است كه هابيل براى تقرّب به خداوند به درگاه الهى هديه كرد . آن قوچ را بس عظيم شمردهاند ؛ زيرا چهل پاييز در بهشت به چرا پرداخته است .
« وَ بَشَّرْناهُ بِإِسْحاقَ »
: برخى از مفسران بر اين باورند كه ابراهيم فرزندش اسحاق را قربانى نمود و با اين آيه به پيامبرى و شكيبايى اسحاق استشهاد مىكنند .
« وَ بارَكْنا عَلَيْهِ وَ عَلى إِسْحاقَ »
يعنى در نسل آنان فرزندانى شايسته و خجسته و پربركت قرار داديم .