عمرو بن مبذول ، در دار النابغه ، مسجد بنى عدى ، مسجد بنى خداره ، مسجد بنى عضيه ، بنى حبلى « 1 » ، بنى حارث بن خزرج ، مسجد سُنْح ، بنى خطمه ، مسجد فضيخ « 2 » در صدقهء زبير در بنى مُحَمَّم در خانه صرمه در بنى عدى و در خانهء عِتْبان نماز خوانده است . « 3 » 203 - ابوغسان براى ما نقل كرد و گفت : عبدالعزيز بن عمران ، از عبداللَّه بن حارثبن فضيل به ما خبر داد كه پيامبر صلى الله عليه و آله در مسجد بنى خطمه نماز گزارده است . « 4 » 204 - از ابن ابىيحيى ، از حارث بن سعيد بن عَبيد حارثى براى ما نقل شده است كه پيامبر صلى الله عليه و آله در مسجد بنى حارثه و بنى ظفر و بنى عبدالأشهل نماز خواند . 205 - محمد بن خالد براى ما نقل كرد و گفت : ابراهيم بن اسماعيل بن ابىحبيبه براى ما حديث كرد و گفت : داوود بن حصين و عبدالرحمان بن عبدالرحمان ، از امّ عامر نقل كردند كه گفته پيامبر صلى الله عليه و آله را در مسجد بنى عبدالاشهل ديده است كه برايش ماهيچهاى نيمه آوردند و او گوشتهايى را كه بر استخوان بود با دندان مبارك كند و خورد و سپس بىآن كه دستى به آب بزند [ : وضويى بگريد ] نماز خواند . « 5 »
تاريخ المدينة المنورة (تاريخ مدينه منوره) (فارسى) — صفحة 77
مساهمون: ابن شبة النميري
ص٧٧
هامش
( 1 ) . مقصود فرزندان سالم بن غنم بن عوف بن خزرج است . سالم بدان سبب كه شكمى بزرگ داشت « حبلى » لقب گرفت اين طايفه كه طايفهء عبداللَّه بن ابىّبن سلول هستند در ميان قبا و سراى بنى حارث بن خزرج در شرق بطحان منزل داشتند . بنگريد به عمدة الأخبار ، ص 172 و جمهرة انساب العرب ، ص 354
( 2 ) . از ابن عمر روايت شده كه در مسجد فضيخ براى پيامبر صلى الله عليه و آله قدرى فضيخ ( عصارهء خرما يا انگور ) آوردند و آن حضرت نوشيد . از همين روى نيز مسجد بدين نام خوانده شد . چنان كه در مجمع ( ج 4 ، ص 12 ) آمده ، احمد و ابويعلى اين حديث را نقل كردهاند .
( 3 ) . روايت مرسل و حسن است ؛ هشام بن عمرو فزارى ثقه است و تنها حماد بن سلمه از او روايت مىكند . ابوحاتم مىگويد : ثقه و قديم است ، و ابوداوود مىگويد : او قديمترين شيخ و مورد اعتماد است . بنگريد به ميزان الاعتدال ، ش 9235 . عِتبان كه در اين حديث از او سخن به ميان آمده عِتبان بن مالك بن عمرو بن عَجْلان بن زيد بن غنم بن سالم بن عوف بن خزرج انصارى سالمى ، يكى از نقيبان انصار از طايفه خزرج است . شرح حال او را بنگريد در : اسد الغابه ، ج 3 ، ص 359 .
( 4 ) . حديث مرسل و حسن است ؛ عبداللَّه بن حارث بن فضيل خطمى انصارى مدنى از پدر خود روايت كرده و عبدالرحمان بن مهدى وقتيبة بن سعيد از او روايت كردهاند . ابو حاتم رازى در جرح والتعديل ( ج 5 ، ص 33 ) گفته است : از يحيى بن معين پرسيدم عبداللَّه بن حارث بن فضيل [ را چه مىگويى ] ؟ گفت : ثقه است .
( 5 ) . چنان كه در مجمع الزوائد ( ج 1 ، ص 254 ) آمده است ، طبرانى درمعجم الكبير ، اين حديث را از طريق ابراهيمبن اسماعيل بن ابىخليفه ، از عبدالرحمان بن ثابت بن صامت ، از آن زن - يعنى امّ عامر - نقل كرده است . هيثمى گويد : كسى نيافتهام كه از اين دو ، نامى به ميان آورده باشد .
به رغم اين سخن ياد آور مىشود امّ عامر دختر يزيد بن سكن و يكى از زنان صحابى است كه با پيامبر صلى الله عليه و آله بيعت كرد .