تاريخ المدينة المنورة (تاريخ مدينه منوره) (فارسى) — صفحة 243

حكاكين مشرف بر راه ساخت . بخشى از اين سراى از دست فرزندانش ؛ يعنى بنىسليمان ابن ابىحثمه عدوى خارج شد و به ملك فضل بن ربيع درآمد ، و بخشى هم در دست اين خاندان ماند . ابوجهم سراى خود را ميان سراى سعيد بن عاص مشهور به « دار ابن عتبه » و سراى نوفل بن عدى ساخت در اين سرا در مقابل ضلع غربى سراى ام خالد دختر خالد بن سعيد بن عاص ، به بلاط گشوده مىشد . يكى از فرزندان او بخشى از اين سراى را فروخت كه به ملكيت عيسى بن موسى درآمد و بخشى ديگر در دست برخى از فرزندان وى ماند . سعيد بن زيد بن عمرو بن نُفَيل سراى خود را در ميان سراى حُوَيطب بن عبدالعُزّى و راه خمارين در [ بنى ] « 1 » زريق كه به سمت سراى ابوعتبه مىرود ساخت . بخشى از اين سراى از دست فرزندانش بيرون رفت و به ملكيت چند تن در آمد . و بخشى نيز در دست آنان ماند . رُوَيشِد ثقفى « 2 » - كه به واسطه زن گرفتن از بنى عدى در خانه آنان بود - سرايى در كتّاب ابن زبان ساخت كه آن را « قمقم » گويند . در شرق اين سراى راهى بود كه آن را از خانه‌هاى آن مصبح جدا مىكرد ، از سمت غرب به پايين سراى على بن عبداللَّه بن ابىفَرْوَه متصل مىشد ، در سمت جنوب ( يمانى ) آن سراى اويسيين بود كه منزلگاه خالد بن عبداللَّه اويسى است ، و سمت شمال ( شامى ) آن قبلهء خانه‌هاى آل مصبح بود كه ميان اين سراى و سراى موسى بن عيسى واقع شده است . اين همان سراى رويشد است كه عمر بن خطاب آن را بدان دليل كه در آنجا شراب بود ، آتش زد . 605 - گفت : عبدالعزيز بن عمران ، از ابن ابىذئب ، از صالح بن ابراهيم بن