عبداللَّه بن ابىسرح ، همچنين سرايى ديگر در سمت بُطْحان العرف اختيار كرد . اين سراى كه بدان « دار مبيض » گفته مىشود ، در مقابل سراى وليد سمان بوده و امروزه بخشى از آن در دست فرزندان اويس است و بخشى هم از دست آنان خارج شده است .
حُوَيْطِب بن عبدالعُزّى سراى خود را ميان سراى عامر بن ابىوقاص و عتبة بن ابىوقّاص در بلاط - كه يكى از اتاقهاى آن مجاور حدّ پايانى بلاط بود - و نيز كوچهاى كه در سراى آمنه دختر سعد است ، و سرانجام سراى ربيع وابستهء امير مؤمنان اختيار كرد .
اين سرا وقف اولاد شد و امروزه در دست فرزندان وى است .
حُوَيطب همچنين سرايى ديگر ميان سراى عبداللَّه بن ابىامية بن مغيره ، كه از آنِ امّسلمه بود و سراى سعيد بن زيد بن مرو بن نفيل ساخت . در اين سرا رو به روى سراى محرز وابستهء حكم بن ابىالعاص گشوده مىشد و وقف بر اولاد شده و امروزه در دست فرزندان حُوَيطب است .
حويطب افزون بر اين ، سرايى ديگر اختيار كرد كه آن را « دار صبح » گويند . حدّ اين سراى از سمت قبله رحبة الحكم ، از سمت شمال كوچهاى كه به سمت سراى مطلب مىرود ، از سمت شرق سراى مطلب و از سمت غرب كه در نيز از اين قسمت گشوده مىشود ، راهى است كه به سمت مجلس قضاوت مىرود . اين سراى وقف اولاد بوده و امروزه در دست فرزندان حويطب است .
گفت : ابن ابىيحيى گفت : ابن سبرة بن ابىرُهَم سرايى در جاى فعلىِ استوانهء چهار گوش داشت كه در سمت جنوب غربى مسجد واقع بود و خود مرز سراى عمار نيز محسوب مىشد . اين هر دو سراى بعدها جزو مسجد شده است .
گفت : عبد بن زَمْعه سراى خود را در « كتّاب عروه » اختيار كرد - و عروه مردى از يمن بود كه تعليم مىداد . حد شمالى اين سراى ، سراى حفصه و حدّ جنوبى آن سراى ابن مشنو بود ، درش چسبيده به « كتّاب عُرْوه » بود و امروزه به عنوان وقف در دست فرزندان وى است .
عبدالرحمان بن مشنو سرايى در « كتّاب عروه » اختيار كرد . اين سرا از سمت قبله به پشت سراى عمار بن ياسر ، از سمت شمال به سراى عبد بن زمعه و از شرق به « كتّاب
تاريخ المدينة المنورة (تاريخ مدينه منوره) (فارسى) — صفحة 246
مساهمون: ابن شبة النميري
ص٢٤٦