تاريخ المدينة المنورة (تاريخ مدينه منوره) (فارسى) — صفحة 170

499 - ابوغسان گفت : اسماعيل بن عبداللَّه ، از پدرش ، از عبداللَّه بن سائب مخزوى و يزيد بن بكير نقل كرد كه گفته‌اند : سيل مُهْزُور از ( محله ) بنى قريظه و بَطْحان و از دل جِفاف مىآيد . ( ابوغسان ) گويد : معجب همان است كه سيلش از مسجد النبى مىگذرد . گويد : اما انصار گفته‌اند : سيلى كه از مسجد النبى مىگذرد سيل مُهْزُور است . 500 - عبدالرحمان بن مهدى براى ما نقل كرد و گفت : مالك بن انس ، از عبداللَّه بن ابى بكر ، از پدرش براى ما حديث كرد كه پيامبر صلى الله عليه و آله دربارهء وادى مهزور و مذنيب چنين حكم فرمود كه آب تا هنگامى كه به انتهاى اين دو برسد نگه داشته شود و سپس آنها كه در بالا دست هستند آب را براى پايين دست بفرستند « 1 » 501 - حيان بن بشر براى ما نقل كرد و گفت : يحيى بن آدم براى ما حديث كرد و گفت : ابومعاويه ، از محمد بن اسحاق ، از ابومالك بن ثعلبة بن ابى مالك ، از پدرش حديث آورد كه گفته است : رسول خدا صلى الله عليه و آله در باره مهزور و وادى بنى قُرَيظه حكم فرمود كه آب تا رسيدن به انتهاى مزارع آنها بماند و نه بالا دست راه آب را بر پايين دست ببندد و ( نه ] پايين دست تا آن را از بالا دست مانع گردد ) . « 2 » 502 - گفت : يحيى براى ما نقل كرد و گفت : حفص ، از جعفر از پدرش نقل كرد كه گفته است : رسول خدا صلى الله عليه و آله در باره سيل مهزور حكم فرمود كه صاحبان نخلستان‌ها تا رساندن آب به انتهاى باغستان خود و صاحبان مزارع تا مرز مزارع از آب بهره ببرند و