تاريخ المدينة المنورة (تاريخ مدينه منوره) (فارسى) — صفحة 169

هنگامى كه عبدالصمد بن على كارگزار او در مدينه بود دوباره اين رودخانه طغيان كرد و بيم خرابى مسجد بود . از اين روى ، عبدالصمد ، عبيداللَّه ابن ابىسلمة بن عبيداللَّه‌بن عبداللَّه ابن عمر بن خطاب را كه قاضى مدينه بود براى مهار سيل روانه ساخت و مردم را به همكارى او فرا خواند . مردم عصرگاهان و در حالى كه رود طغيان كرده و صدقات پيامبر صلى الله عليه و آله را در برگرفته بود ، به يارى او شتافتند . مردم به سمت مسير رود راهنمايى شدند و در بَرْقَه ، از صدقات پيامبر صلى الله عليه و آله قدرى زمين را كندند و بناگاه به سنگى كه بر آن نقشى بود برخورد كردند . سنگ را برداشتند و دريچه‌اى گشودند . آب به درون آن رفت و از بطحان بيرون زد . كسى كه مردم را به اين كار راهنمايى كرده بود پير زنى كهنسال از اهالى عاليه بود كه مىگفت : من از مردم مىشنيدم كه مىگفتند : اگر از سيل مَهْزُور بر قبر ( : قبر رسول خدا صلى الله عليه و آله ) بيم برديد اين ناحيه را خراب كنيد » - و به سمت قبله اشاره كرد . مردم نيز آنجا را ويران كردند و آن سنگ برايشان آشكار گشت . سيلى كه از مَهْزُور مىآيد از حَرّه‌اى كه در شرق آن قرار دارد و از هكر و حره صفه سرچشمه مىگيرد و به بالاى حَلاة « 1 » بنى قُرَيظه مىرسد . سپس در آنجا از شعيب مىگذرد و از ميان خانه‌هاى بنى امية بن زيد در وادى مُذَيْنِب مىگذرد ، آنگاه در مشارف - دشتى از بنى خَطَمه - به سيل بنى قريظه مىپيوندد و از آن پس اين دو سيل يعنى مهزور و مذينب با هم پيش مىروند و در اموال از همديگر جدا مىشوند و به سرزمين‌هاى صدقات پيامبر صلى الله عليه و آله به جز مَشْرَبهء امّ ابراهيم سرازير مىشوند . اين سيل سپس به طرف ديوارهاى قصر مروان بن حكم مىرود و از آن پس در دل وادى به طرف قصر بنى يوسف پيش مىرود . سپس از ميان بقيع عبور مىكند و از محلهء بنى جُدَيله بيرون مىآيد . در درون وادى مهزور مسجد است و انتهاى آن نيز كومه ابوالحمراء است . سيل سپس به راه خود ادامه مىدهد و به وادى قناة مىريزد . « 2 »