463 - محمد بن يحيى براى ما نقل كرد و گفت : عبدالعزيز بن عمران ، از معاذ بن محمد دينارى ، از ابوعتيق ، از جابر بن عبداللَّه انصارى نقل كرده است كه گفت : پدرم مىگفت : فرزندم ! در اينجا در سقيا مانع دسترسى ما به آب شدند و ناگزيز شديم در حسَيْكَه با يهوديان رويا روى شويم . ما كه از پيش اميد پيروزى داشتيم بر آنان پيروز شديم . سپس پيامبر صلى الله عليه و آله اردوى ما را سان ديد و ما را روانه بدر ساخت . اينك اگر من سالم ماندم و ازين پيكار بازگشتم آن چاه را مىخرم و اگر هم كشته شدم مباد از دست تو بيرون رود . جابر گويد : بعدها من براى خريدن آن روانه شدم و ديدم مالك آن ، ذكوان بن عبد قيس بوده و پيش از من سعد بن ابىوقّاص آن را خريده است . نام آن سرزمين « فلجان » و نام آن چاه « سُقْيا » بود . « 1 » راوى گويد : از عبدالعزيز ( بن عمران ) « 2 » پرسيدم : حُسَيْكَه كجاست ؟ گفت : منطقهاى است در مجاورت مزرعه ابن ماقيه تا قصر ابن ابى عمرو رامض ، و تا قصر ابن مشمعل « 3 » و تا كنارههاى جرف ، همه اين محدوده را در برمىگيرد . راوى گويد : دربارهء همين پيكار ، شاعر چنين گفته است :
تاريخ المدينة المنورة (تاريخ مدينه منوره) (فارسى) — صفحة 159
مساهمون: ابن شبة النميري
ص١٥٩
صبحناهم بالسَّفْع يَوْم حُسَيْكَةٍ * صفائع بُصْرى و الرُّدَيْنيّة السَّمْراً
فماقامَ مِنْهُم قائمٌ لِقراعِناً * و لا ناهِبُونا يَوْمُ نَزْجُرُهُمْ زَجْراً « 4 »
464 - ابوغسان گويد : عبدالعزيز بن عمران ، از راشد بن حفص ، از پدرش نقل كرد كه
هامش
( 1 ) . بنگريد به : وفاء الوفا ، ج 3 ، ص 974 .
( 2 ) . محققان متن عربى اين نام را به استناد روايت وفاء الوفا ( ج 4 ، ص 1190 ) آوردهاند .
گفتنى است : حُسَيْكه تصغير حسكه است و آن خود ، واژه مفرد حَسَك السّعدان ( خار سعدان يا درخت سعدان ) . حُسَيكه نام جايى است در مدينه ، در كنار كوه ذباب . در اين آبادى يهوديان سكونت داشتند . بنگريد به : عمدة الاخبار ، ص 267 [ ؛ و وفاء الوفا ، ج 4 ، ص 1190 . م . ]
( 3 ) . در وفاء الوفا ( ج 4 ، ص 1191 ) اين نام « ابن شمعل » ضبط شده است - م .
( 4 ) . صبحگاهان نبرد حُسَيكه در سفع ، نواحى بُصْرى به نيزههاى گداخته بر آنان يورش برديم . و هيچ كس از آنان به هماورديمان بر نخاست و آنگاه كه بر ايشان هجوم برديم هيچ كس بر ما نتاخت .