راوى گويد : پرسيدم : فدايت شوم ! « فئام » از مردم چيست ؟ فرمود : صدهزار تن از مردم . « 1 »
* امام صادق عليه السّلام فرمود : از اين امت شش چيز برداشته شده است : خطا ، فراموشى ، آنچه بدان واداشته شدهاند ، آنچه نمىدانند ، آنچه توانش را ندارند و آنچه بدان ناگزير شدهاند . « 2 »
* امام باقر عليه السّلام فرمود : آنچه از اين خانه برنخاسته باشد رنج و بدگوارى است . « 3 »
* همو فرمود : اى فضيل ، اين دين را حدى است ، همانند حد اين خانه . « 4 »
* امام صادق عليه السّلام فرمود : از دين دوستى مرد است كه برادر خويش را دوست بدارد . « 5 »
* از امير مؤمنان عليه السّلام پرسيدند : چه چيز مايهء استوارى ايمان است ؟ فرمود : پاكدامنى .
پرسيدند : و چه چيز مايهء از ميان رفتن آن است ؟ فرمود : آزمندى . « 6 »
* فرمود : ولايت ما جز با پاكدامنى به دست نمىآيد . « 7 »
* امام صادق عليه السّلام فرمود : هركس برادر مؤمن يا مسلمانش براى حاجتى نزد او آيد و او خود را از وى پنهان دارد ، تا هنگام مرگ ، پيوسته مشمول لعن خداوند است . « 8 »
* امام باقر عليه السّلام فرمود : گاه بنده براى رسيدن به حاجتى از حاجتهاى دنيا كه مقدر است خداوند آن را در زمانى نزديك يا حتى زمانى دور تر برآورد ، گناه مىكند ؛ از اين روى ، خداوند
هامش
( 1 ) . كلينى در كافى ( ج 2 ، ص 202 ) اين حديث را روايت كرده است - ح .
( 2 ) . مجلسى در بحار الانوار ( ج 3 ، كتاب « العدل و المعاد » ، باب 14 ) اين حديث را از كتاب حسين بن سعيد اهوازى نقل كرده است - ح .
( 3 ) . حر عاملى در وسائل الشيعه ( كتاب « القضاء » ، باب « عدم جواز تقليد غير المعصوم » ) اين حديث را از كتاب بصائر الدرجات سعد بن عبد اللّه قمى و بصائر الدرجات صفار مسندا نقل كرده و البته در آن در بخش پايانى حديث به جاى « فهو و بال » عبارت « فهو باطل » آمده است - ح .
( 4 ) . برقى در المحاسن ( ص 272 ) اين حديث را با تفاوتى اندك در عبارت نقل كرده است - ح .
( 5 ) . مجلسى در بحار الانوار ( ج 16 ، ص 78 ) اين حديث را به نقل از كتاب حاضر آورده است - ح .
( 6 ) . كلينى در كافى ( ج 2 ، ص 320 ) همين مضمون را از امام صادق عليه السّلام روايت كرده است - ح .
( 7 ) . اين حديث را كافى ( ج 2 ، ص 75 ) به نقل از امام صادق عليه السّلام آورده است - ح .
( 8 ) . مجلسى در بحار الانوار ( ج 16 ، ص 169 ) اين حديث را به نقل از كتاب حاضر آورده است - ح .
متن عبارت اختصاص چنين است : « من صار الى اخيه المؤمن فى حاجته او مسلما فحجبه لم يزل فى لعنة اللّه الى ان حضرته الوفاة » . همين متن در بحار الانوار ( ج 72 ، ص 190 ) به نقل از اختصاص آمده است ، هرچند در آن به جاى « فى حاجته » عبارت « فى حاجة » به چشم مىخورد .
مصحح متن عربى با يادآورى اينكه « صار » در اين حديث تصحيف « سار » است مىگويد معناى حديث آشكار است ! به گمان مترجم نيازى نيست كه صار تصحيف شده باشد . آنچه هست تنها قدرى درهم ريختگى در جملهء شرط است . مترجم با قراينى كه در اختيار دارد عبارت را به صورتى كه مىبينيد ، ترجمه كرده است - م .