پيامبر صلّى اللّه عليه و آله همچنين از اين ياد كرد كه خداوند حور عين را با درختان بهشت آفريده و در دنيا بر شوهرانشان وقف كرده است . هريك از آنها هفتاد حله دارند و سفيدى ساقهايشان در پشت اين جامهء هفتادگانه ديده مىشود ، آنسان كه شراب سرخ در جام سفيد يا رشتهاى سفيد در ياقوت سرخ . مرد با آنها كه دوشيزه و مرد ناديدهاند به توان صد مرد با شهوت انباشتهء چهل سال آميزش مىكند ، ولى هرگاه با آنها آميزش شود ديگر بار دوشيزه مىشوند :
لَمْ يَطْمِثْهُنَّ إِنْسٌ قَبْلَهُمْ وَ لا جَانٌّ
- يعنى پيشتر دست هيچ انسان و جنى به آنها نرسيده است
فِيهِنَّ خَيْراتٌ حِسانٌ
- يعنى خوشخوىهاى خوشروى -
كَأَنَّهُنَّ الْياقُوتُ وَ الْمَرْجانُ
« 1 » - يعنى صفاى ياقوت و درخشش مرواريد .
فرموده است : و در بهشت نهرى است كه در دو سويش كنيزكانند .
فرموده است : خداوند تبارك و تعالى - به آنها وحى مىفرستد : تمجيد ، تسبيح و تحميد مرا به بندگانم بشنوانيد .
پس صداى خود به لحن و ترجيعى بلند مىكنند كه آفريدگان همانندش نشنيدهاند و در پى آن بهشتيان به طرب مىآيند .
در اين ميان به ولىّ خدا ، زنى كه از زنانش نيست از پشت پرده نظر مىافكند و قصرها و سكونتگاههاى او را از فروغ و روشنايى مىآكند .
پس ولىّ خدا گمان مىبرد كه پروردگارش بر او اشراف يافته يا فرشتهاى از فرشتگان از بالا به او نگريسته است . سر خود بلند مىكند و مىبيند همسرى است كه نزديك است فروغش نور ديدهء او ببرد .
فرموده است : پس آن همسر ولى خدا را بانگ مىزند : اينك زمان آن فرارسيده است كه ما را از تو بهرهاى باشد .
فرموده است : آن ولى خدا مىپرسد : تو كيستى ؟
فرموده است : مىگويد : من از آنهايم كه خداوند در قرآن كريم از ايشان ياد كرده است :
هامش
- ظاهر و باطن رويه و آستر جامه باشد ؛ زيرا زنان جامهاند .
اما در نسخهاى از بحار الانوار كه منبع اجماعهاى مترجم است در پاورقى چنين آمده است : در حاشيهء نسخهء مؤلف به خط ايشان آمده : ظاهرا در اينجا افتادگىاى رخ داده است . بنگريد به : بحار الانوار ، ج 8 ، ص 213 - م .
( 1 ) . رحمن / 58 : گويى كه آنها ياقوت و مرجانند .